Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Calonges, genoemd al in 1286, bezette een strategische locatie op een oude Romeinse route tussen Bordeaux en Agen. Oorspronkelijk was het een middeleeuws fort onder controle van verschillende lokale heren, waaronder de Cantiran familie uit de twaalfde eeuw. De site, waarschijnlijk bezet door de Romeinen, werd een castrum in de 13e eeuw, gedeeld onder verschillende nobele families zoals de Lart, Calonges en Canteran. Na het Verdrag van Amiens (1279) ging de seigneury onder Engelse overheersing door, en werd geleidelijk verenigd onder heren als Bernard de Lart of Amanieu de Cantiran, die de feodale spanningen van de Agenas weerspiegelde.

In de 15e eeuw was de seigneury van Calonges eigendom van de familie van Chausade, die haar geschiedenis sterk markeerde. Jacques I van Chaussade, adviseur van het parlement van Bordeaux, verwierf de nalatenschap in 1493 door ruil en begon met een proces met Alain d'Albret om zijn grenzen af te bakenen. Zijn zoon, James II, officier van justitie van de koning van Navarra, omhelsde de protestantse reformatie, evenals zijn kleinzoon Jean de Chaussade, die in 1570 ter dood werd veroordeeld voor zijn rol in de godsdienstoorlogen. De laatste veranderde het kasteel in een protestants bastion, het verwelkomen van militaire leiders zoals Langoiran. Religieuze conflicten en koninklijke aanvallen (vooral in 1622) leidden tot deze tumultueuze periode.

Het huidige kasteel werd na 1622 voornamelijk herbouwd door Jacques III de Chausade, hoewel sommige bronnen al in de jaren 1590 een begin van de werken suggereren, geïnspireerd door het kasteel van Lasserre. Architectuur combineert het bakstenen en stenen gesneden in bazen, met kruisvensters en geschilderde kistplafonds. Jacques III, gouverneur van Montpellier en officier in Nederland, richtte zelfs een protestantse tempel op bij de gemeenten. Bij zijn overlijden rond 1649 werd het landgoed overgedragen aan zijn dochters, waaronder Marie, getrouwd met Jean Le Réverend de Bougy. Hun zoon, Jean-Jacques, Marquis de Calonges, werd in Nederland in ballingschap gebracht nadat hij weigerde zijn protestantse geloof te onteren, waardoor Lodewijk XIV het kasteel in 1686 in beslag nam.

In de 18e eeuw veranderde het kasteel meerdere malen van hand. In 1758 verkocht Antoine Paul Jacques de Quelen de Stuer, Graaf van La Vauguyon, de seigneury werd in hetzelfde jaar in hertogdom Payrie opgevoed. Zijn zoon, Paul-François, ambassadeur en minister van Buitenlandse Zaken onder Lodewijk XVI, emigreerde tijdens de Revolutie. In 1792 werd het kasteel als nationaal eigendom verkocht aan een persoon, M. Grenier, die in 1818 de tweede verdieping gedeeltelijk vernielde om er een tabaksdroger van te maken. Gerangschikt een historisch monument in 1959, het behoudt nu sporen van zijn militaire, protestantse en seigneuriële verleden, met een onvoltooide vierkante vleugel en opmerkelijke interieurdecoraties.

De geschiedenis van Calonges illustreert de politieke en religieuze omwentelingen van Guyenne, van de feodale conflicten van de Middeleeuwen tot de vervolging van protestanten onder Lodewijk XIV. Het kasteel, getuige van de veranderende allianties tussen lokale heren, koningen van Frankrijk en Engeland, belichaamt ook de architectonische aanpassing aan de defensieve en vervolgens residentiële behoeften. Zijn geïntegreerde protestantse tempel, een zeldzaam voorbeeld bewaard gebleven, herinnert aan het belang van de Reformatie in de regio. Na de revolutie weerspiegelt de gedeeltelijke transformatie in een landbouwgebouw de economische veranderingen van de 19e eeuw, terwijl de daaropvolgende classificatie de waarde van het erfgoed onderstreept.

Externe links