Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De versterkte priorij van Pommiers-en-Forez vond zijn oorsprong aan het einde van de 9e eeuw, toen monniken van de abdij van Nantua zich daar vestigden om een Benedictijns klooster te vinden. In 960, dit klooster doorgegeven onder het gezag van Cluny Abbey, aldus het integreren van een krachtig monastieke netwerk. Tussen de 11e en 12e eeuw werd de priorale kerk, gewijd aan de heilige Petrus en de heilige Paulus, gebouwd, terwijl de voormalige parochiekerk Saint-Julien, nu een privéwoning, de lokale gemeenschap diende.

In de 13e eeuw werd de priorij van Pommers een van de belangrijkste in de Forez, met twaalf monniken en acht kerken onder zijn directe afhankelijkheid, waaronder die van Bussy, Grézolles en Saint-Germain-Laval. Echter, de Honderdjarige Oorlog verwoestte het dorp, waardoor de monastieke gemeenschap werd teruggebracht tot vijf monniken en de bouw van een versterkte behuizing met drie torens naast het klooster. Deze demografische daling staat in contrast met de middeleeuwse gouden eeuw.

De priorij verwelkomde twee koningen van Frankrijk: Karel VII in 1452, die een edict ondertekende ter bevestiging van de privileges van de Universiteit van Caen, en François I in 1531 en 1537, tijdens zijn reizen in verband met de integratie van de Forez in het koninklijk domein. In de 16e eeuw viel de priorij als een begin, en werd een prioraat huis gebouwd. Tot zijn opmerkelijke strafblad behoorden Mérand de Grolée-Viriville, Antoine d'Hostun en zeven familieleden van Rostaing, waaronder Raymond de Nolhac.

De Franse Revolutie markeerde het einde van het kloosterleven in Pommers: de monniken verlieten de plaats in 1792 en de priorij werd verkocht als nationaal goed. Een belangrijk deel van de site werd geclassificeerd als een historisch monument in 1983, het behoud van deze architectonische en spirituele getuigenis van de middeleeuwen en de moderne tijd.

Externe links