Bouw van het kasteel 1700-1799 (≈ 1750)
Bouwperiode bevestigd door Monumentum.
22 décembre 1927
Registratie MH
Registratie MH 22 décembre 1927 (≈ 1927)
Kasteel ingeschreven met historische monumenten.
31 décembre 1942
Gebiedsbescherming
Gebiedsbescherming 31 décembre 1942 (≈ 1942)
Verdere classificatie van het domein.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kasteel: inschrijving bij decreet van 22 december 1927
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen die geen namen noemen.
Oorsprong en geschiedenis
Semur-en-Vallon Castle is een Frans gebouw uit de 18e eeuw in het departement Sarthe. Dit monument, dat representatief is voor de civiele architectuur van zijn tijd, maakt deel uit van een landelijk landschap dat typisch is voor het Pays de la Loire. Zijn aanduiding als historische monumenten in 1927, gevolgd door bescherming van het terrein in 1942, onderstreept zijn erfgoed en landschap belang.
De precieze locatie van het kasteel, genoemd als 5054 Le Colombier in Semur-en-Vallon, duidt op een nederzetting aan de rand van het dorp. Het gebouw, waarvan de beschermde elementen betrekking hebben op het gehele kasteel, weerspiegelt de kenmerken van de aristocratische of burgerlijke woningen van de regio op dit moment, hoewel de beschikbare bronnen niet detailleren haar architectuur of haar mogelijke eigenaren.
Semur-en-Vallon, zoals vele Sarthoese gemeenten in de 18e eeuw, werd gekenmerkt door een landelijke economie gedomineerd door landbouw en vee. De kastelen van die tijd dienden vaak als secundaire woonplaatsen voor rijke gezinnen, terwijl ze een lokale sociale en economische rol speelden, als centrum voor landbeheer of ontvangst. Hun aanwezigheid weerspiegelt de sociale hiërarchieën en territoriale dynamiek van het oude regime.
De opeenvolgende beschermingen van het kasteel (1927 en 1942) illustreren de geleidelijke bewustwording van de erfgoedwaarde van historische gebouwen in Frankrijk. Deze maatregelen, die plaatsvonden in de twintigste eeuw, waren bedoeld om een architectonisch erfgoed te behouden dat bedreigd werd door moderne transformaties, zonder dat de geraadpleegde archieven de precieze redenen voor deze classificaties voor dit specifieke monument hebben aangegeven.
De huidige bronnen verwijzen weliswaar naar praktische gegevens (adres, Insee code, fotolicentie), maar geven geen informatie over het hedendaagse gebruik van het kasteel: open voor het publiek, omgezet in een privéwoning of hotelinrichting. Dit gebrek aan details weerspiegelt soms het gebrek aan documentatie voor secundaire monumenten, ondanks hun onmiskenbare lokale interesse.
Ten slotte maakt de integratie van het kasteel in erfgoeddatabases zoals Merimée of de Loire Country Inventory het mogelijk om verder onderzoek te overwegen. Deze hulpmiddelen, in combinatie met de afdelingsarchieven van de Sarthe, zouden nieuwe elementen kunnen onthullen over haar geschiedenis, haar bewoners of haar transformaties, die nu niet toegankelijk zijn voor het grote publiek.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen