Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Cherbourg-Octeville Transatlantic Station, gebouwd tussen 1928 en 1933, is een emblematisch monument van de Art Deco stijl. Het is ontworpen door architect René Levavasseur en ingenieurs Marcel Chalos en Raymond Fleury en vervangt een oud marinestation uit 1912. Dit ambitieuze project was bedoeld om een moderne en luxe terminal voor trans-Atlantische reizigers te bieden, met een 240 meter lange treinhal en een 70 meter lange campanile.

Het station werd op 30 juli 1933 geopend door president Albert Lebrun, die de hoogte van het maritieme verkeer tussen Europa en Amerika markeerde. In de jaren 1950-1960 werden legendarische schepen als koningin Mary en koningin Elizabeth ondergebracht. In 1944 gedeeltelijk verwoest door de Duitsers, werd het na de oorlog gerestaureerd, maar verloor zijn campanile en een deel van zijn oorspronkelijke structuur.

Al in de jaren zeventig leidde de daling van het transatlantisch verkeer tot de geleidelijke ontmanteling ervan. Ondanks verdere verwoesting (gallerie bedekt in 1979, grote salon in 1982), werd het station gered door zijn inschrijving op historische monumenten in 1989. Sinds 2002 is La Cité de la Mer gevestigd, een oceanografisch museum, en een cruise terminal gerenoveerd in 2006.

Het monument staat bekend om zijn rol in de geschiedenis van migratie en maritieme luxe. Het was het toneel van grote gebeurtenissen, zoals de Titanic tussenstop in 1912 of de passage van Charles Lindbergh in 1927. De architectuur, het combineren van gewapend beton, heldere bakstenen en Art Deco decoraties (gevels van Gentil en Bourdet), maakt het tot een juweel van het Franse industriële erfgoed.

Beschermde elementen zijn onder meer de transatlantische lobby, de treinlobby en apparatuur zoals mobiele gateways. Het station illustreert de evolutie van de haveninfrastructuur, die van de fascist van de schepen naar een culturele bekering, met behoud van de historische identiteit.

Externe links