Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Taverny, gebouwd tussen 1200 en 1240 onder leiding van Mathieu II de Montmorency en zijn zoon Bouchard, belichaamt het hoogtepunt van de gotische architectuur in Île-de-France. Zijn kruisbeeldplan, zijn verhoging op drie niveaus (grote arcades, triforium, hoge ramen) en zijn zevenzijdige bed weerspiegelen een verlangen om te concurreren met de grote kathedralen van die tijd. De zorgvuldige decoratie, de gekerfde hoofdsteden en de vergulde bogen onderstrepen het prestige van de sponsors, terwijl het ontbreken van grote veranderingen zijn stilistische eenheid behoudt.

In de 15e eeuw, flamboyante wijzigingen (hoge ramen, rozenkrans van de zuidelijke crusillon) en een zorgvuldige restauratie in de 19e eeuw, geleid door Maurice Ouradou en vervolgens Alphonse Simil, redde het gebouw van ruïne na zijn classificatie tot historische monumenten in 1846. Het Renaissance altaarstuk aangeboden door Anne de Montmorency, het glas in lood gerenoveerd naar de originelen en het standbeeld van Notre-Dame de Taverny (11de eeuw) behoren tot de schatten. De kerk, nog steeds parochie, domineert de stad vanaf een kunstmatig terras, herinnerend aan haar historische verbinding met het seigneuriale kasteel van Montmorency.

De stichting van de kerk maakt deel uit van een politieke en religieuze strategie van de Montmorency, die Taverny aan de 11e eeuw had gehecht ondanks de rechten van de abdij Saint-Denis. De legende kenmerkt Blanche de Castille het leggen van de eerste steen, hoewel geen geschreven bron het bevestigt. Het zuidelijke portaal, bekend als de deur van koning Johannes (1335), aangeboden door Filippus VI van Valois voor de genezing van zijn zoon, illustreert de banden tussen de monarchie en deze machtige familie. De Franse Revolutie spaarde het gebouw gedeeltelijk, ondanks de vernietiging van de glas-in-lood ramen en zijn transformatie in de Tempel van Reden.

De interieurarchitectuur, gekenmerkt door een schip van 17 meter hoog, een ononderbroken triforium en bogen op gekruiste kernkoppen, maakt het een stralend gotisch model. De kapellen, gewijd aan Notre-Dame en Saint Barthélemy, en de apsis met hemicircular bedde voegen aan zijn singulariteit. Buiten laten de westelijke gevel, de bogen en het bed met opengewerkte uitlopers een uitzonderlijke technische beheersing zien. De restauraties van de 19e eeuw, hoewel controversieel, behouden haar authenticiteit, zoals blijkt uit de hoofdsteden die niet ontbriden.

De geheime meubels, waaronder een 16e-eeuws orgelbuffet met gesneden panelen die vertellen over het martelaarschap van Saint Barthélemy, een Renaissance altaarstuk en funeraire platen van Montmorency, verrijken zijn erfgoed. Het standbeeld van Notre-Dame de Taverny (11de eeuw), gestolen en gevonden in 1975, symboliseert het spirituele en artistieke belang. Vandaag de dag blijft de kerk een actieve plaats van eredienst en een belangrijke getuigenis van de middeleeuwse geschiedenis van Frankrijk, open voor bezoekers en gelovigen.

Externe links