Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Sulpice kerk van Saint-Sulpice-de-Favières, gelegen in het departement Essonne in Île-de-France, is een 13e en 14e eeuws gotisch gebouw. Zijn imposante omvang, in verhouding tot het bescheiden dorp, wordt verklaard door zijn status als bedevaartskerk, een van de belangrijkste in het bisdom Parijs. Deze pelgrimstocht, geliefd bij de heilige Lodewijk, trok trouw aan dankzij de relikwieën van de heilige Sulpice de Bourges, bisschop van de zevende eeuw, bewaard in de kerk. Het gebouw, onvoltooid bij de dood van zijn architect, presenteert een gedeeltelijk vernietigd of onvoltooid schip, terwijl het koor, op een hoogte van 22,80 meter, de beheersing van de stralende gotische stijl illustreert.

De bouw van de kerk begon rond 1260, onder leiding van een ervaren architect, waarschijnlijk gekoppeld aan de koninklijke bouwplaatsen. Het werk stopte voor het einde van de 13e eeuw, bij gebrek aan financiering, en werd pas in de 14e eeuw hervat om de westerse gevel te voltooien. Het schip, zonder gewelven en hoge ramen, contrasteert met het koor, rijk versierd met geglazuurde ramen en bogen. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1840, onderging grote restauraties in de 19e en 20e eeuw, met name onder leiding van Juste Lisch en Abbé Fernand Boulard, die het koor in zijn pracht herstelden.

De pelgrimstocht van Saint-Sulpice-de-Favières, die sinds de 13e eeuw werd betoond, genoot een opmerkelijke stijging dankzij wonderbaarlijke genezingen gemeld tijdens de regering van Saint Louis. In de 17e eeuw bracht pater François Bouvier de cultus nieuw leven in en herstelde de kerk met de hulp van de familie Lamonion, waardoor haar geestelijke rol behouden bleef. Ondanks de verwoesting van de Franse Revolutie, die het plunderen van relikwieën en de gedeeltelijke vernietiging van meubilair zag, bleef de kerk een actieve plaats van aanbidding. Vandaag de dag zijn er nog steeds zondagsmis en bewaart geheime meubels, waaronder 15e eeuwse kraampjes en 13e en 14e eeuwse glas-in-loodramen.

Kerkarchitectuur onderscheidt zich door haar lichtgevende hoogte en gotische innovaties. De kolommen, 11 meter hoog, worden doorboord door grote baaien met complexe vullingen, geïnspireerd door de Sainte-Chapelle de Saint-Germain-en-Laye. Een meesterwerk van de stralende gothic, L-abside heeft een drie-level raamskelet, maximaliserend interieur licht. De kapel van de Wonderen, overblijfselen van de 12e eeuw, huizen opmerkelijke relikwieën en gesneden elementen, zoals een standbeeld van Sint Barbe van de 15e eeuw. De buitenkant, nuchter maar elegant, onthult steunpilaren en bogen typisch voor het tijdperk.

De geschiedenis van de parochie wordt gekenmerkt door perioden van verval, vooral tijdens de Honderdjarige Oorlog, waar het dorp wordt ontvolkt en de kerk in puin valt. In de 17e eeuw hervormde Abbé Bouvier het religieuze leven door de Conferrie de Saint-Sulpice op te richten en het gebouw te restaureren. De relikwieën, gered door parochianen tijdens de Revolutie, werden hersteld in 1817. De pelgrimstocht, onderbroken in 1870, werd hersteld in 1912 en hield de geestelijke traditie van de plaats vol. Vandaag de dag is de kerk, nog steeds actief, getuige van dit rijke en levendige verleden.

Externe links