Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Louis de Lamontjoie werd in 1298 opgericht door de Sénéchal van Agenais, bevestigd in 1299 door Philippe le Bel. Volgens de traditie zou deze laatste Saint Louis relikwieën aan de gemeenschap hebben aangeboden. De eerste kerk, gebouwd op dat moment, behoudt zich in de huidige noordelijke muur. Deze middeleeuwse elementen getuigen van zijn centrale rol in deze koninklijke bastide waar de heer zelf de koning van Frankrijk was.

Het gebouw is volledig herbouwd en oostwaarts vergroot in de 16e eeuw volgens een typisch plan van de Languedoc school: uniek schip geflankeerd door kapellen tussen de uitlopers, met een gedesoriënteerd koor. De kluissleutels van het koor, daterend uit het 2e kwart van de 16e eeuw, en de hoofdsteden versierd met engelen en fantastische dieren illustreren deze Renaissance periode. De klokkentoren en de westelijke gevel, bedreigd met ruïne in 1899, werden herbouwd in 1900 onder leiding van de architecten Léopold en Édouard Payn, met decoratieve beelden gefinancierd door mevrouw Fournet.

Het altaarstuk, een 17e eeuws barokke meesterwerk, komt van de priorij van de Paravis. Op bevel van de Prioress Françoise du Bouzet de Roquepine in 1629 wordt het gemaakt door de Parijse timmerman Innocent Cochoy en de beeldhouwer Gaspard Dousset. Het centrale schilderij, geschilderd in 1635 door Antoine Barthélemy, en de vergulding uitgevoerd in 1647 door Pierre Launet, door Agen, maken het een opmerkelijk ensemble. Als nationaal eigendom in 1795 door M. Fortunié de Feugarolles werd hij in 1801 in de kerk geïnstalleerd door Abbé Druillhet, pastoor van Lamontjoie.

In de 19e eeuw onderging de kerk grote veranderingen: de gewelven van het schip werden gebouwd rond 1850 onder het episcopaat van Jean-Aimé de Levezou de Vesins (wapens op een sleutelboog), de muren werden versterkt in 1874, en de structuur werd volledig herbouwd door de timmerman Alexandre Richefort. In 1971 namen jonge vrijwilligers van de Club du Vieux Manoir deel aan de vrijwaring. Gerangschikt een historisch monument in 1984, de kerk behoudt zo sporen van zeven eeuwen geschiedenis, van middeleeuwse bastide tot hedendaagse restauraties.

Externe links