Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Martin de Longjumeau, gelegen in het departement Essonne in Île-de-France, is een gotisch religieus gebouw uit de 13e eeuw. Gebouwd rond 1250 onder leiding van architect Hugues Piedoie (meester van het werk van Saint Louis), vervangt het een oude Merovingische kerk. De klokkentoren, 24 meter hoog, en zijn westerse gevel versierd met een flamboyant 15e eeuwse portaal behoren tot de meest opmerkelijke elementen. Het interieur, bestaande uit een schip van drie spanten en een refrein met een plat bed, mengt bewaarde delen van de 13e eeuw (verharde hoofdsteden) en covers van de late 15e eeuw (penetration gewelven).

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door verschillende branden en reconstructies. Tijdens de Honderdjarige Oorlog gedeeltelijk verwoest door de troepen van Edward III van Engeland, werd het aan het einde van de 15e eeuw gerestaureerd, waarschijnlijk dankzij de financiering van de Gaillard Lords. Een nieuw vuur in de 18e eeuw leidde tot de wijziging van de top van de klokkentoren in 1774. Tijdens de Franse Revisie werd het een tempel van de rede en in 1794 werd het feest van de Allerhoogste gehouden. In 1910 werd een historisch monument opgericht, waarin opmerkelijke meubels zijn ondergebracht, waaronder een schilderij van het Avondmaal dat aan Simon Vouet werd toegeschreven (ca. 1630-1631).

Het interieur en decoraties weerspiegelen de opeenvolgende tijdperken: een stenen meester altaar van Caen (18e eeuw), kraampjes uit de Priorij van Val-Saint-Éloi, een 18e eeuwse dais, en een biechtstoel van dezelfde periode. Buiten kan de peperkoepel op de noordwest hoek als lantaarn van de doden hebben gediend, herinnerend aan de oude begraafplaats voor de kerk. Het kerkplein, waar het staat, markeert de kruising van oude historische wegen, waaronder de weg van Parijs-Orléans (ex-RN20).

De Kerk van Sint-Martin illustreert zo bijna acht eeuwen religieuze en architectonische geschiedenis, van de middeleeuwse fundering tot de moderne transformaties, terwijl het een actieve plaats van aanbidding en een getuigenis van het Franse gotische erfgoed blijft.

Externe links