Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Saint-Pierre de Chauvigny, gelegen in het departement Vienne, is een oude Romaanse kerk waarvan de exacte oorsprong nog steeds slecht bekend is. Het bestaan ervan wordt bevestigd vanaf het eerste kwart van de 11e eeuw, met een hoofdstuk van 10 canons, wat een eerder eerste gebouw suggereert. De huidige kerk werd gebouwd in de eerste helft van de 12e eeuw, te beginnen met het koor, terwijl de klokkentoren werd verhoogd in het begin van de 13e eeuw. Het werd de zetel van een gewelfde onder het Oude Regime, en werd verlaten tijdens de revolutie voordat werd hersteld om te aanbidden in 1804.

Het gebouw, zwaar beschadigd tijdens de Religieoorlog (1569) en de Fronde (1652), onderging verschillende restauratiecampagnes in de 19e eeuw. Een historisch monument in 1846, de kerk staat bekend om zijn gesneden hoofdsteden, vooral die van het koor, die bijbelse scènes combineren met fantastische voorstellingen. Onder hen, hoofdstuk IV draagt de zeldzame handtekening Gofridus me fecit, een verklaring voor het werk van een middeleeuwse beeldhouwer. De architectuur combineert poitevin en limousine Romaanse invloeden, met een rijk versierd bed en een drie-level vierkante klokkentoren.

Het meubilair omvat 15e-eeuwse kanonkieuwen, 17e-eeuwse maagden en een gouden houten tabernakel. De kerk, open voor het publiek, verwelkomde 85.000 bezoekers in 2003. Het plan, met wandelende en stralende kapellen, is zeldzaam in de regio. De sculpturen, zoals adelaars, leeuwen en demonische figuren, weerspiegelen een complexe middeleeuwse iconografie, waarbij religieuze symbolen en morele allegorieën worden gemengd.

De bekendste hoofdsteden, zoals die van de danser (chap. VI), illustreren metafysische thema's zoals de dualiteit van de menselijke ziel. Anderen, zoals hoofdstuk VIII, vertegenwoordigen Satan en zijn demonen, die de krachten van het kwaad symboliseren. Deze werken, hoewel minder verfijnd dan die van de meesters van Toulouse, getuigen van een naïeve en krachtige expressieve karakteristiek van provinciale romaanse kunst.

De Sint-Pierrekerk, met zijn vijf-spanige schip, zijn opvallende transept en zijn achthoekige koepel, belichaamt de architectonische evolutie tussen romaanse en gotische. De interieur polychromen, toegevoegd in 1856, en opeenvolgende restauraties behouden dit erfgoed, terwijl gedeeltelijk veranderen zijn oorspronkelijke uiterlijk. Vandaag de dag blijft het een belangrijke getuigenis van middeleeuwse religieuze kunst in Poitou.

Externe links