Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Basil van Etampes, gewijd aan Sint Basil van Caesarea, werd oorspronkelijk gebouwd rond 1020 op verzoek van Robert II om de collegiale Notre-Dame-du-Fort, gereserveerd voor seigneuriële kantoren te voltooien. Het werd een populaire plaats van aanbidding, gelegen in de meest welvarende wijk van de stad, in de buurt van het kasteel en het hotel van Diane de Poitiers. De strategische ligging, aan de rand van de oude nationale weg 20, maakte het een kruispunt op Via Turonensis, een pelgrimsweg naar Santiago de Compostela.

Geheel herbouwd tussen 1125 en 1145 in romaanse stijl, werd de kerk voorzien van een poort, een klokkentoren, een plat bed en een transept. De onderste delen van het schip, koor en transept dateren uit deze periode, terwijl de gewelven met een dogisch kruis, versierd met de armen van Anne van Bretagne, later werden toegevoegd. In de 15e eeuw werd het gebouw versterkt en werden de zekerheden gewijzigd in de 16e eeuw, hoewel de werken onafgemaakt bleven, zoals blijkt uit het grafschrift van 1559: "FAXIT DEUS PERFICIAR" (maakt God dat anderen doorgaan).

De kerk kreeg de status van parochie in 1226, maar werd pas in 1497 door Tristan van Salazar gewijd. Tijdens de revolutie werd het veranderd in een salpetrière, voordat het werd gerestaureerd in de 19e eeuw met de toevoeging van een orgel (1848) en kapellen gewijd aan de Maagd (1849) en Sint Jozef (1863). In 1862 werd er een historisch monument gebouwd, dat opmerkelijke elementen bevat zoals marmeren doopvonten, een eiken preekstoel en drie bronzen klokken uit 1829.

De architectuur mengt lokale kalksteen, zandsteen voor de uitlopers, en baksteen voor de toren toegang tot de klokkentoren. Het 18e eeuwse houtwerk van het kasteel van Andonville siert de deurtrommel, terwijl gesneden reliëfs bijbelse scènes illustreren (doop, passie, steniging van St Stephen). Het portaal, gemarkeerd met Saint-Jacques schelpen, herinnert aan zijn rol op de weg naar Compostela.

Er werden twee lokale persoonlijkheden genoemd: Jacques Guillaume Simoneau (1740 Hun banden met de kerk getuigen van haar verankering in de sociale en politieke geschiedenis van de stad.

Externe links