Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Louvent d'Andelot, gelegen in Andelot-Blancheville (Haute-Marne), heeft zijn oorsprong ten minste sinds 871, toen Graaf Guibert zijn land afsloot. In 1140 bood de bisschop van Langres Geoffroy de La Roche-Vanneau de kerk aan de abdij van Septfontaines, een donatie bevestigd door zijn opvolgers Manassès de Bar-sur-Seine (1189) en Garnier de Rochefort (1194). Deze voorwaarde duurde tot 1760.

De huidige gotische structuur werd vooral gebouwd in de 13e eeuw, waaronder de apsis, nave en gevel. De narthex, later toegevoegd, dateert uit de late 15e of vroege 16e eeuw. De kerk werd in 1570 door de protestanten verbrand en in 1571 gerestaureerd. De kluis van de eerste overspanning werd herbouwd in 1602, en de pilaren van de klokkentoren versterkt in 1607.

De klokkentoren van Jean-Baptiste Bouchardon werd gebouwd in het begin van de achttiende eeuw. De kerk herbergt een groot altaar in het koor, evenals altaren gewijd aan Sint-Johannes en Sint-Gabriël, de laatste gekoppeld aan een titel ten gunste van gesticht in 1230 door de burgerij van Joinville, Chaumont en Montéclair. De Sint Johanneskapel werd in 1400 opgericht door de inwoners van Andelot.

Op 6 juli 1925 werd een historisch monument geklasseerd, de kerk werd gekenmerkt door zijn schip met drie vijf-span schepen, gewelfd met kernkoppen, en zijn koor apse vijf-zijdige. De klokkentoren, met een dak naar het keizerlijk, domineert de eerste overspanning van het centrale schip. De apsidiolen, bedekt met kluizen met acht kwartjes, communiceren met de eerste spanwijdte van het koor.

Externe links