West deur en bed constructie XIVe siècle (≈ 1450)
Eerste gotische elementen van de kerk.
XVe siècle
Ontwikkeling van het schip
Ontwikkeling van het schip XVe siècle (≈ 1550)
Uitbreiding in een geavanceerde gotische stijl.
1649
Bouw van sacristie
Bouw van sacristie 1649 (≈ 1649)
Functionele uitbreiding van het gebouw.
milieu XVIe siècle
Zuidkapel en Zuidmuur
Zuidkapel en Zuidmuur milieu XVIe siècle (≈ 1650)
Renaissance stijl toevoegingen.
1657
Bel en ossuarium
Bel en ossuarium 1657 (≈ 1657)
Geregisseerd door Vincent en Bertrand l'abat.
1760
Restauratie kapel zuid
Restauratie kapel zuid 1760 (≈ 1760)
Behoud van erfgoed.
20 janvier 1926
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 20 janvier 1926 (≈ 1926)
Officiële erkenning van de waarde ervan.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (Box B 45): Registratie bij decreet van 20 januari 1926
Kerncijfers
Vincent et Bertrand l'abat - Meesters
Bouwers van de klokkentoren en ossuary (1657).
Oorsprong en geschiedenis
De Sint Maudezkerk van Landebaëron, geclassificeerd als Historisch Monument, heeft een samengestelde architectuur die de eeuwen van de geschiedenis weerspiegelt. De westelijke deur en bed, daterend uit de 14e eeuw, illustreren de primitieve gotische stijl van de regio. Het schip, gebouwd in de 15e eeuw, markeert een overgang naar meer slanke vormen, terwijl de zuidelijke kapel en de zuidelijke muur van het schip, opgericht in het midden van de 16e eeuw, bevat Renaissance invloeden, die de evolutie van artistieke technieken en smaken weerspiegelen.
In de 17e eeuw onderging het gebouw grote verbeteringen: een sacristie werd toegevoegd in 1649, gevolgd door de bouw van de klokkentoren en de ossuarium in 1657, gemaakt door de meesters van het werk Vincent en Bertrand l'abat. Dit werk weerspiegelt het groeiende belang van de kerk als een plaats van aanbidding en gemeenschapsbijeenkomst. Ten slotte werd de zuidelijke kapel in 1760 gerestaureerd, met de nadruk op de voortdurende inspanningen om dit religieuze erfgoed te behouden en te verfraaien.
Gelegen in het departement Côtes d'Armor, belichaamt deze kerk de centrale rol van religieuze gebouwen in het landelijke leven van Bretonse platteland, die zowel dienen als een plaats van gebed, een begrafenis (via de ossuarium) en een identiteitsmark voor de lokale bevolking. Zijn inscriptie in de historische monumenten in 1926 getuigt van zijn erfgoed waarde, zowel architectonisch als historisch.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen