Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Caillac, voor het eerst genoemd in 1130, werd gegeven in het hoofdstuk van Cahors kathedraal door Izarn de Luzech. In 1151 werd er een kapel gebouwd door Dorde de Luzech. Het Romaanse schip, gedateerd in de twaalfde eeuw, is een van de oudste elementen van het gebouw. Vanaf 1254 ging de kerk voorbij onder de samenzwering van de bisschop, die een overgang in zijn kerkelijke administratie markeerde.

Aan het begin van de 16e eeuw werden het koor, het bed en de zijkapellen herbouwd, met daarin Renaissance decoratieve elementen. De zuidelijke poort, van romaanse oorsprong, werd omstreeks 1520 verrijkt met een gesneden decoratie van Arabicsques, terwijl de sacristie, toegevoegd in de 16e eeuw, de sporen draagt van een bebost gepantserd venster. Deze transformaties weerspiegelen stilistische evolutie en lokale artistieke invloeden, waaronder die van het Château Lagrézette.

Gerangschikt een historisch monument in 1979, de kerk combineert een unieke schip bedekt met een geglazuurd plafond met dogische gewelven versierd met gepantserde sleutels. De klokkentoren, de arcades van twee verdiepingen en de geschilderde versieringen van het koor, die beelden nabootsen, getuigen van de architectonische rijkdom van het gebouw. Verschillende roerende voorwerpen, waaronder een schilderij van Jan Tysievicz (1848), completeren zijn interieur erfgoed.

Het gebouw bewaart ook sporen van zijn Romaanse oorsprong, zoals de buitenste archicvolt van de zuidelijke poort, versierd met knuppels, terwijl de wijzigingen van de 15e en 16e eeuw, zoals de kapellen die een vals transept vormen, de aanpassing aan de liturgische en esthetische behoeften van latere tijdperken illustreren.

Externe links