Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Sulpice-et-Notre-Dame de Noisy-le-Grand vindt zijn oorsprong in een 6e eeuws christelijk oratorium, opgericht ter nagedachtenis aan Clovis, zoon van Chilperic I, vermoord in opdracht van Frédégondé volgens Grégoire de Tours. Dit primitieve oratorium, gelegen nabij het oude Merovingische hof van Chilperic, werd de basis van de huidige kerk nadat de monniken van de Priorij Saint-Martin-des-Champs ontving de parochie in 1089, met instemming van de lokale heren Hugues de Dammartin en Renaud de Chelles.

Het gebouw van de kerk begon rond 1130-1140 met een Romaanse klokkentoren ondersteund door het oorspronkelijke oratorium, nu geïntegreerd als apsis van de noordkant. Het schip en koor, van gotische stijl, werden rond 1245 toegevoegd. Het gebouw was gewijd aan Notre-Dame en Saint-Sulpice in 1484, waarschijnlijk het markeren van de voltooiing van de kluizen, waaronder die in een wieg versierd met een 17e eeuwse fries. In de 13e, 16e en 17e eeuw vonden verschillende herschuffle campagnes plaats.

De kerk was het kader van het huwelijk van Alexander de Beauharnais en Josephine Tascher de la Pagerie in 1779, een toekomstig echtpaar gekenmerkt door geschiedenis. Op de lijst geplaatst als aanvullende inventaris van Monumenten Historisch in 1999 profiteerde het van grote restauraties tussen 2011 en 2013, het herwinnen van zijn oorspronkelijke uiterlijk: poort, gewelven, en gerecreërde baaien. Daar werd een nieuw orgel en bel geplaatst, terwijl eerder werken (1760, 1979) de structuur al hadden behouden.

Architectureel gezien bestaat de kerk uit een schip met drie schepen van vijf overspanningen, zonder transept, en een koor van twee overspanningen. De zuidkant, gewelfd met richels, eindigt met een plat bed, terwijl de noordkant, gewelfd met dogives, heeft een cul-de-four apse. Deze elementen weerspiegelen middeleeuwse stilistische ontwikkelingen en latere aanpassingen.

De locatie, op het kerkplein in Noisy-le-Grand (Seine-Saint-Denis), herinnert ook aan de nabijheid van de oude koninklijke residentie Merovingian. De opeenvolgende opgravingen en restauraties benadrukten haar centrale rol in het lokale religieuze en sociale leven, van de Middeleeuwen tot de hedendaagse tijd.

Externe links