Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-André van Angoulême, gelegen in het departement Charente, is een van de oudste kerken van de stad, genoemd in 1020 in een handvest van graaf Willem II. Hoewel er geen overblijfselen van deze eerste kerk overblijven, markeert de wederopbouw in de 12e eeuw het begin van een bescheiden gebouw, grenzend aan het paleis van Graaf Taillefer. Dit heiligdom, diep gekenmerkt door conflicten, leed grote schade tijdens de Honderdjarige Oorlog (15e eeuw), die modernisering met de toevoeging van onderkanten en kapellen vereist.

In de 16e eeuw verwoestten de godsdienstoorlogen de kerk: in 1568 vernietigden de protestantse troepen van Coligny haar kluizen, met uitzondering van die onder de klokkentoren. De restauratie verspreidde zich over een eeuw, met metselwerk getekend in 1653 door architect Jean Ancelin en pastoor Jean Thomas des Bertonnières. De romaanse gewelven van het schip werden pas in 1668 verhoogd, wat het trage tempo van de reparatie illustreert. De stijl van de gewelven, geïnspireerd door Plantagenet kunst, weerspiegelt de architectonische invloeden van het tijdperk.

De 19e eeuw bracht een radicale transformatie met de bouw van een neoklassieke gevel in 1825 door Paul Abadie, een architect bekend om zijn oude inspiratie. Deze gevel, versierd met pilasters, ionische hoofdsteden en beelden van Sint-Andreas en Sint-Paulus, contrasteert met de Romaanse voorloper van de 12e eeuw, gekenmerkt door zijn bogen en gewelven in het midden van de hangar. De klokkentoren, 35 meter hoog, herbergt een beiaard wiens hommel van 1550 ooit werd gebruikt om de bevolking te waarschuwen.

Binnen de kerk huizen opmerkelijke barok meubilair, waaronder een altaarstuk van 1669 gemaakt door François en Mathurin Cazier, geclassificeerd als een historisch monument. Dit altaarstuk, versierd met rompzuilen en sculpturen, vertegenwoordigt de Maagd, Sint-Johannes en Sint-Andreas. De preekstoel, het meesterwerk van Jacques Rogier (1692), illustreert de symbolen van de evangelisten en de apostelen. Een collectie schilderijen van de zestiende tot de negentiende eeuw, evenals relikwieën van St.Andre, completeren dit artistieke erfgoed.

De heteroclite architectuur van Sint-Andreas, die romaanse, flamboyante gotiek en neoklassiek combineert, getuigt van zijn turbulente geschiedenis. De ontbrekende kapellen, zoals die van de Houlier of Corliot, herinneren zich de opeenvolgende transformaties van het gebouw. Dichtbij, een veronderstelde 12e-eeuwse lantaarn van de doden .

Geklasseerd als historisch monument sinds 1951, belichaamt de Kerk van Sint-Andreas bijna duizend jaar religieuze en architectonische geschiedenis, die de politieke, artistieke en sociale omwentelingen van Angoulême weerspiegelt, van de middeleeuwse periode tot de Industriële Revolutie.

Externe links