Paleo-christelijke oorsprong Ve-VIe siècle (≈ 650)
Onontdekte altaar bewijst een oude bezetting.
Xe siècle
Eerste certificaat
Eerste certificaat Xe siècle (≈ 1050)
De kerk noemde het voor het eerst.
XIIe siècle
Bouw van romaanse onderdelen
Bouw van romaanse onderdelen XIIe siècle (≈ 1250)
Apse, transept en verstevigd schip.
1836
Toevoeging van zijkapellen
Toevoeging van zijkapellen 1836 (≈ 1836)
Transept transformatie en rek.
XIXe siècle
Grote renovaties door Bossan
Grote renovaties door Bossan XIXe siècle (≈ 1865)
Neo-Romeinse herschikking en neo-Byzantijnse klokkentoren.
9 avril 2008
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 9 avril 2008 (≈ 2008)
Bescherming van het gebouw en schilderijen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De kerk in zijn geheel, met inbegrip van met name de 12e eeuwse muurschilderingen, alsmede het perceel waarop het is gelegen (vgl. A 635, geplaatst Le Bourg) : inschrijving bij bestelling van 9 april 2008
Kerncijfers
Bossan - 19e eeuwse architect
Geregisseerde neo-Romeinse en neo-Byzantijnse transformaties.
Procolus - PaleoChristelijke priester (Ve eeuw)
Sponsor van het oude altaar ontdekt.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Symphorien d'Illiat, gelegen in het departement Ain in de regio Auvergne-Rhône-Alpes, is een religieus gebouw waarvan de oudste delen dateren uit de 12e eeuw. Van plan tot Latijns kruis, het behoudt een apsis, een transept en een schip van Romaanse oorsprong, terwijl 12de eeuwse muurschilderingen, die Saint Mark vertegenwoordigen, de heilige vrouwen bij het graf en Sint Petrus, behoren tot de oudste in het departement. Deze elementen tonen het historische en artistieke belang in de regio.
In de 19e eeuw onderging de kerk grote veranderingen onder leiding van de architect Bossan. Het schip is opnieuw ingericht in neo-Romeinse stijl, en de klokkentoren is volledig herbouwd in neo-Byzantijnse stijl. Deze wijzigingen omvatten ook de toevoeging van zijkapellen in 1836, de uitbreiding van het schip, en de bouw van een nieuwe toegangstrap in 1876. Helaas resulteerden deze veranderingen in de vernietiging van het originele romaanse portaal en twee altaren gewijd aan Notre-Dame-de-Pitié en Saint-Pancrace.
Een paleo-christelijk altaar uit de Ve-Ve eeuw, ontdekt in 1981, getuigt van een zeer oude religieuze bezetting op deze site, die stijgt op een feodale motte. De kerk, vroeger onder de aartsbisschop van Lyon, werd geclassificeerd als een historisch monument in 2008, het beschermen van het hele gebouw, inclusief de middeleeuwse muurschilderingen en directe omgeving. Het blijft vandaag de dag een belangrijke architectonische en historische getuigenis van de regio.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen