Eerste vermelding van Vrizy 1154 (≈ 1154)
Pontificale wet onder Adrien IV
fin XVe - XVIe siècle
Bouw van een kerk
Bouw van een kerk fin XVe - XVIe siècle (≈ 1695)
Gotische en flamboyante stijl
vers 1890
Grote restauratie
Grote restauratie vers 1890 (≈ 1890)
Verplaatsen van de klokkentoren, zichtbare kanonnen
2 février 1920
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 2 février 1920 (≈ 1920)
Nationaal beschermingsbevel
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: Orde van 2 februari 1920
Kerncijfers
Adrien IV - Paus (1154-1159)
Cite Vrizy in een act
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Maurice de Vrizy kerk, gelegen in het departement Ardennes in de regio Grand Est, is een gotisch-stijl religieus gebouw gebouwd tussen de late 15e en 16e eeuw. Het onderscheidt zich door zijn karakteristieke architectuur: een drie-spanne schip met lage zijden, een transept gemarkeerd door een klimop kluis, en een vijf-zijdige koor. Het portaal, flamboyante gotische stijl, beschikt over een ogivaal boog ingelijst door twee pinakels, terwijl het interieur toont bogen op kruis van kernkoppen met ribben geïntegreerd in de steunstukken. Aanvankelijk uitgerust met een klokkentoren aan het kruis van de transepten, werd het verplaatst rond 1890 tijdens een restauratie die de kanonnen zichtbaar liet.
Het dorp Vrizy wordt voor het eerst genoemd in 1154 in een pontificale akte onder Paus Adrien IV, als eigendom van de abdij van Saint-Remi van Reims. De veulens van de 14e en 14e eeuw bevestigen het bestaan van een vroegere kerk die al gewijd is aan St.Mauritius, een plaats van lokale pelgrimstocht bekend om de behandeling van maagkwalen. Het huidige gebouw, geclassificeerd als een historisch monument bij decreet van 2 februari 1920, belichaamt zo bijna negen eeuwen van de Ardennen religieuze en architectonische geschiedenis, tussen middeleeuwse erfgoed en moderne transformaties.
De kerk neemt een enigszins buitenposten positie in het dorp, bij de kruising van wegen D19 en D983. Zijn rangschikking onder historische monumenten in 1920 onderstreept zijn erfgoed waarde, zowel voor zijn gotische architectuur als voor zijn rol in het lokale spirituele leven. Historische bronnen, zoals de werken van Hubert Collin of Octave Guelliot, documenteren het belang ervan in het religieuze landschap van de Ardennen, tussen bescheiden bedevaarten en de evolutie van culturele praktijken sinds de Middeleeuwen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen