Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame de Pont-Salomon kerk, gebouwd tussen 1867 en 1870 door architect Auguste Leroux, belichaamt de romaanse architectuur van het 3e kwart van de 19e eeuw. Het werd opgericht in een context waarin het dorp, vervolgens verdeeld over drie parochies, een verenigde plaats van aanbidding vereiste. De financiering ervan zou volgens de lokale traditie afkomstig zijn van abonnementen van Dorian-Holtzer Jackson & Cie, een ter plaatse gevestigde industriële onderneming. Het gebouw, oorspronkelijk gebouwd op bouwgrond, zou na ongeveer een jaar van particuliere eigendom aan de gemeente zijn overgedragen.

De kerk onderscheidt zich door zijn veelhoekige bed, zijn schip geflankeerd door twee kanten, en een vierkante klokkentoren die middeleeuwse verdedigingstorens oproept, met valse baksteen mâchicoulis. Binnen siert een rijk beeldhouwwerk de hoofdsteden, de galerie en de altaren, aangevuld met een set glas-in-loodramen. De gebruikte materialen voor binnenruimtes, baksteen en steengoed weerspiegelen de constructieve technieken van de tijd. De boot wieg gewelf en platte tegels of zink daken markeren zijn hybride stijl, tussen traditie en innovatie.

De officiële parochie werd pas in 1872, na de bouw van een aangrenzende pastorie opgericht. Deze vertraging is te wijten aan de complexe religieuze organisatie van het dorp voor de eenwording. De kerk, die in 2003 als historisch monument werd genoemd, getuigt nu van het industriële en religieuze erfgoed dat verbonden is aan de opkomst van Pont-Salomon in de 19e eeuw, gekenmerkt door de invloed van lokale werkgeversfamilies. De architectuur, zowel functioneel als symbolisch, illustreert de wens om het sociale en stedelijke landschap van de gemeente te markeren.

Externe links