Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk Saint-André de Louzac-Saint-André en Charente

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Eglise romane
Charente

Kerk Saint-André de Louzac-Saint-André

    Le Bourg de Saint-André 
    16100 Louzac-Saint-André
Église Saint-André de Louzac-Saint-André
Église Saint-André de Louzac-Saint-André
Crédit photo : rosier - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1600
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Eerste bouw
XVIe siècle
Reconstructie van de klokkentoren
1784
Eerste restauratie
5 décembre 1991
Indeling aan de voorzijde
2001-2003
Laatste renovatie
14 juin 2012
Totale classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De gehele kerk (Box B 291): inschrijving bij decreet van 14 juni 2012

Kerncijfers

Maire de Louzac (2002) - Model voor sculptuur Gezicht weergegeven tijdens renovatie.
Maire adjoint de Saint-André (2002) - Model voor sculptuur Gezicht weergegeven tijdens renovatie.
Architecte Védrenne - Herstel van de klokkentoren Werk in 1858 gedocumenteerd.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-André, gelegen in Louzac-Saint-André in Charente, is een 12e-eeuws Romaans gebouw gebouwd op een voorgebergte met uitzicht op de Ris-Bellot, een zijrivier van de Antenne. Dicht bij de oude Romeinse weg van Saints-Lyon, behoorde het ooit tot het bisdom Saints voordat het gehecht was aan dat van Angoulême. Dit monument was het hart van een belangrijke priorij tot aan de Franse Revolutie en toonde zijn centrale rol in het lokale religieuze en gemeenschapsleven.

De architectuur van de kerk wordt gekenmerkt door een uniek schip gewelfd in een gebroken wieg en een koor in het midden, typisch voor Romaanse kunst. De bedzijde, naast de gebouwen van de voormalige priorij (nu een school), en de meer recente klokkentoren zijn belangrijk. De westerse gevel, geclassificeerd in 1991, heeft een portaal, een raam en een kroonlijst versierd met gesneden modillons. Tijdens de renovatie in 2002 hebben de gezichten van lokale burgemeesters gerestaureerde sculpturen geïnspireerd.

De kerk onderging verschillende restauraties, met name in 1784, 1885, en tussen 2001 en 2003. Het meubilair omvat een 12e eeuwse bel en een 19e eeuws houten altaarstuk. De klokkentoren, daterend uit de 16e eeuw, en de poort, versierd met bladeren, reflecteren toevoegingen na de Romaanse periode. Historische graffiti en zijkapellen, toegevoegd tussen de 14e en 16e eeuw, completeren zijn architectonische geschiedenis.

Sinds 2012 is de kerk een historisch monument. Zijn geschiedenis van eeuwigdurend slachtoffer gekoppeld aan het hoofdstuk van de Heiligen en zijn aartspriester Jarnac onderstreept zijn belang in de middeleeuwse religieuze organisatie. De 19e eeuwse werken, zoals de stenen gewelf van het schip in 1892, markeerden haar evolutie tot in het hedendaagse tijdperk.

Externe links