Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Leu-Saint-Gilles de Bagnolet, opgericht in 1235 als afhankelijkheid van de Parijse kerk met dezelfde naam, werd aan het eind van de 13e eeuw parochiaan. Aanvankelijk onder het gezag van de Prior van Saint Martin-des-Champs, zag ze haar drie oostelijke spanten en haar kapel gebouwd in de zestiende eeuw, gekenmerkt door de wapens van Hendrik II en Diane de Poitiers. Deze elementen, evenals de uitlopers tussen de spanten, getuigen van deze Renaissanceperiode, terwijl er een standbeeld van Sint Anne uit de 15e eeuw bewaard blijft.

In de 18e eeuw groeide de kerk met drie westerse spanten, een nieuwe gevel en een klokkentoren, evenals een orgelbuffet. De werken, die in 1722 door de hertogin van Orleans werden geïnitieerd, gingen door tot 1750, de datum gegraveerd op de derde overspanning. Dit architecturale erfgoed combineert dus laatgotische en klassieke stijlen, die de artistieke en religieuze evoluties van de afgelopen eeuwen weerspiegelen.

In de 20e eeuw werd de kerk, bedreigd door een geestelijkheid die haar in de jaren zeventig wilde verlaten, gered door de tussenkomst van de communistische burgemeester Jacqueline Chonavel. Een ambitieuze restauratie van bijna 30 jaar tot 2000 geeft het gebouw een nieuw leven, waaronder de restauratie van glas-in-lood ramen in 2003. In 1977 werd een historisch monument gebouwd, waarin ook tien grote schilderijen werden gerestaureerd tussen 2003 en 2013.

Gelegen op 92 Sadi-Carnot Street, op de hoek van Lenin Street, de kerk wordt onderscheiden door zijn centrale schip geflankeerd door onderpanden en een discrete kapel naar het zuidwesten. De geschiedenis weerspiegelt de uitdagingen van het behoud van het erfgoed in het licht van sociale en religieuze veranderingen, terwijl het belichamen van de collectieve herinnering van Bagnolet in Seine-Saint-Denis.

Externe links