Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Ouen-le-Vieux, gelegen in Saint-Ouen-sur-Seine, is gebouwd in de buurt van de oude villa Clippiacum van Koning Dagobert, beschouwd als de Merovingische wieg van de stad. Het beslaat een voorgebergte van tien meter, waar nog enkele wijnstokken overblijven. Deze site is gekoppeld aan de dood van Saint Ouen in 686 en een kapel wordt vanaf 832 door Hilduin de Saint-Denis bevestigd, beschutting zijn relikwieën en uitgegroeid tot een plaats van bedevaart.

In de 12e eeuw verving een Romaanse kapel het vorige gebouw. Zijn hoofdsteden gesneden in acanthe blad en zijn koor dateert uit de jaren 1140-1160. De kluissleutel, met de armen van het Huis van Condé, werd toegevoegd in de 16e eeuw, terwijl de gevel werd voltooid onder Hendrik IV. De poort, verwoest in 1567 tijdens de godsdienstoorlogen, werd herbouwd in de zeventiende eeuw. De kerk was een historisch monument in 1933.

Een parochiebegraafplaats, genoemd in 1293, grenst aan de kerk tot 1849, toen haar botten werden overgebracht naar de Place de la Mairie, vervolgens in 1867 naar de plaats genaamd La Motte. Het 18e-eeuwse orgel, dat in 2006 werd vernield, en de restauraties die in 1976 werden uitgevoerd door architecten Brasilier, Thyrault en Plankaert markeren de recente geschiedenis.

De kerk, gewijd aan Saint Ouen en gediend door de Zonen van Liefdadigheid, onderhoudt een zondagsmis om 11 uur. De architectuur combineert daarmee middeleeuwse erfgoed, Renaissance wijzigingen en moderne restauraties, die bijna duizend jaar religieuze en lokale geschiedenis weerspiegelen.

Externe links