Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Martinskerk Valaurie, gelegen in de Drôme, is een Romaans gebouw uit de 12e en 15e eeuw, gekenmerkt door een turbulente geschiedenis. De funderingen dateren uit de vijfde eeuw, maar de huidige structuur dateert voornamelijk uit de twaalfde eeuw. Oorspronkelijk parochiekerk en plaats van aanbidding van een nabijgelegen priorij, het werd gebouwd buiten de muren van het dorp, een speciaal kenmerk voor de tijd. De Provençaalse Romaanse architectuur, met een schip van drie overspanningen en een vijfhoekige buitenbed, maakt het een zeldzaam voorbeeld in de regio Tricastin. Aan het einde van de 15de of begin 16de eeuw werd de klokkentoren, die in de gevel werd gebouwd en door een stenen pijl werd overdonderd, toegevoegd of herontworpen.

De kerk leed vele schade door de eeuwen heen, vooral tijdens de godsdienstoorlogen aan het einde van de zestiende eeuw, daarna in 1934 vanwege een aardbeving, en tijdens de Tweede Wereldoorlog, waar de klok barstte. Er vonden diverse restauratiecampagnes plaats, zoals in 1673 voor de kluis van het schip, of in 1937 voor het koor na de aardbeving. Het glas in lood van René Margotton, dat de verdeling van de mantel van Sint Martin vertegenwoordigt, siert het altaar. In 1926 werd een historisch monument opgericht, dat sporen van zijn middeleeuwse verleden bewaart, zoals een inscriptie van 1305 ter herdenking van de oprichting van een ziekenhuis, of later toegevoegde zijkapellen, waaronder die van de Maagd in de 19e eeuw.

Architectureel onderscheidt de kerk zich door zijn halfronde apsis binnen en vijfhoekige buitenkant, ritmisch door Corinthische pilasters en gebogen modillen. Het schip, gewelfd in het midden van de hanger, wordt verlicht door dubbele messing ramen. De klokkentoren, met zijn piramidaal stenen dak, domineert het geheel en herbergt een klokkenkamer met baaien in het midden van de hanger. De gebruikte materialen, zoals het kleine bedapparaat en kalksteenbalgen voor de rest, weerspiegelen lokale technieken. Ondanks de opeenvolgende reparaties, waarvan sommige werden gefinancierd door de Fondation du Patrimoine, dennenbomen, geïnstalleerd in 1958, getuigen nog steeds van zijn structurele kwetsbaarheid.

Externe links