Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Mélar de Lanmeur, in Finistère, is gewijd aan Saint Mélar, de rechtmatige erfgenaam van de troon van Cornwall volgens de legende, vermoord door zijn oom Rivod. Zijn geschiedenis dateert uit de 10e eeuw, toen Juhel Beranger, Graaf van Rennes, hield zijn hof in Lanmeur, toen de bouw van de crypte en de vroege kerk had kunnen worden gefinancierd, hoewel dit patroon hypothetisch bleef. Het gebouw bleef romaanse elementen tot zijn vernietiging in 1902, waaronder een deel van het schip en een westelijke apsis, nu vervangen door een plat bed. De reconstructie van 1904, geleid door architect Ernest Le Guerrannic, bewaarde oude elementen zoals de Romaanse crypte en het zuidelijke portaal van de 12e-11e eeuw, opmerkelijk om zijn vijfhoekige deur en gesneden hoofdsteden.

De crypte, gedateerd uit de 10e-XI eeuw, is een rechthoek van 8,78 m bij 5,07 m verdeeld in drie schepen door monolithische kolommen verbonden door lage bogen. Het is beroemd om zijn twee kolommen versierd met rond-bosse plant motieven, geïnterpreteerd als wijnstokken, algen of slangen, mogelijke symbolen gekoppeld aan het martelaarschap van Saint Mélar. Deze kolommen, van buitenaf zichtbaar door fenestrellae vandaag geblokkeerd, trok pelgrims die kwamen om de relikwieën van de heilige te vereren. De crypte, die regelmatig werd overstroomd tot 1967, ook gehuisvest een "wonderbaarlijke" fontein, geassocieerd met lokale legendes en een middeleeuwse drainage systeem.

De huidige kerk, van plan tot Latijns kruis, bevat elementen van de elfde, achttiende en twintigste eeuw. De klokkentoren, daterend uit de 18e eeuw, wordt omringd door een achthoekige pijl omlijst door lantaarns. Gerangschikt een historisch monument in 1862, de crypte blijft het erfgoed hart van de site, weerspiegelt opeenvolgende veranderingen en populaire overtuigingen met betrekking tot Saint Mélar. De opgravingen onthulden sporen van een eerder gebouw, misschien van de zesde eeuw, dat de voormalige religieuze roeping van de plaats bevestigde.

Het zuidelijke portaal, hergebruikt in de wederopbouw van 1904, is een belangrijk middeleeuws overblijfsel. De boog van volledige hanger, versierd met gesneden hoofdsteden, en de atypische pentagonale deur, getuigen van de Romaanse invloed. Deze portaal, oorspronkelijk gelegen in een veranda vandaag verdwenen, illustreert de architectonische overgangen van de site. Latere veranderingen, zoals het 17e eeuwse bekken om infiltraties te beheren, weerspiegelen de constante aanpassing van het gebouw aan zijn vochtige omgeving.

De legende van Saint Mélar, geassocieerd met de fontein en de relikwieën, voedde een blijvende lokale verering. De pelgrims verzamelden zich om de relikwieën door de fenestrellae te zien, voordat de crypte werd begraven. De motieven van de zuilen, vergeleken met middeleeuwse verlichtingen zoals die van het tapijt van Bayeux, onderstrepen het verband tussen Romeinse kunst en christelijke symboliek. Tegenwoordig belichamen de kerk en haar crypte zowel een architectonisch erfgoed als een legendarische Bretonse herinnering.

Externe links