Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Sint Nicolaas van Aullène en Corse-du-sud

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Corse-du-sud

Kerk van Sint Nicolaas van Aullène

    Chiovone
    20116 Aullène
Église Saint-Nicolas dAullène
Église Saint-Nicolas dAullène
Église Saint-Nicolas dAullène
Église Saint-Nicolas dAullène
Église Saint-Nicolas dAullène
Église Saint-Nicolas dAullène
Église Saint-Nicolas dAullène
Église Saint-Nicolas dAullène
Église Saint-Nicolas dAullène
Église Saint-Nicolas dAullène
Crédit photo : Cqui - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1600
1700
1800
1900
2000
milieu du Moyen Âge
Origineel gebouw gewijd aan Sint Antiochië
1686
Verslag van bisschop Spinola
1837
Interventie van Antonio Lucchini en Tomaso Lanfranchi
1844
Werken onder Pierre Lovichi
première moitié du XIXe siècle
Belangrijke wijzigingen
30 janvier 1990
Registratie van de klokkentoren
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Clocher (zaak E 1003): boeking bij beschikking van 30 januari 1990

Kerncijfers

Mgr Mascardi - Apostolische bezoeker Rapporteer de ouderdom in 1587
Mgr Spinola - Apostolische bezoeker Beschrijft de kerk in 1686
Antonio Lucchini - Meester Mason Interventie in 1837 op het monument
Tomaso Lanfranchi - Meester Mason Geassocieerd met Lucchini in 1837
Pierre Lovichi - Meester Mason Werken in 1844 onder Cotin
Cotin - Afdelingsarchitect Regisseert de werken in 1844

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Nicolas d'Aullène, gelegen in het gelijknamige Corsicaanse dorp, is een langgerekt plangebouw dat voornamelijk in de eerste helft van de 19e eeuw werd gebouwd. Het vervangt een oud middeleeuws gebouw gewijd aan Sint Antiochië, dat al vanaf 1587 werd gemeld door bisschop Mascardi. De huidige kerk onderscheidt zich door zijn unieke schip met zichtbare structuur, zijn zijkapellen gewelfd in een wieg, en een twee-span koor, waarvan een is gewelfd. De architectuur weerspiegelt lokale tradities, waaronder de granieten klokkentoren, kenmerkend voor de dorpen Opper-Taravo en Alta Rocca.

De klokkentoren, vierkant en op drie niveaus, wordt overvallen door een achthoekige klok met een koepel. Hij werd in 1990 opgenomen als een historisch monument voor zijn erfgoed. De archieven vermelden belangrijke werken in de 18e en 19e eeuw, met getuigenissen van meestermetselaars zoals Antonio Lucchini en Tomaso Lanfranchi in 1837, of Pierre Lovichi in 1844, onder leiding van de departementale architect Cotin. Deze veranderingen vormden het huidige aspect van het gebouw, waarbij middeleeuwse erfgoed en moderne aanpassingen werden gemengd.

De geschiedenis van de kerk wordt ook gekenmerkt door berichten van apostolische bezoekers. In 1686 nam bisschop Spinola nota van de "fatentie" van het gebouw, toen uitgebreid met een secundair altaar gewijd aan het Heilig Sacrament en een klokkentoren in aanbouw. Deze elementen getuigen van het religieuze en maatschappelijke belang van de plaats, die door de eeuwen heen is geëvolueerd met behoud van symbolische architectonische kenmerken van interieur Corsica.

Het monument maakt deel uit van een landelijk landschap waar parochiekerken een centrale rol speelden, zowel een plaats van aanbidding als een symbool van dorpssamenhang. Zijn sobere stijl, aangepast aan lokale hulpbronnen (graan, hout), illustreert de aanpassing van religieuze vormen aan de geografische en economische beperkingen van de regio. De aanwezigheid van zijkapellen en een gestructureerd koor weerspiegelt ook de evolutie van liturgische praktijken tussen de zeventiende en negentiende eeuw.

Externe links