Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van de Aankondiging, gelegen op 1 rue de la Poissonnerie in de oude Nice, is een van de oudste kerken in de stad, opgericht rond het jaar 900. Ze was oorspronkelijk gewijd aan de apostel Jakobus de Majoor en was de tweede grootste parochie in Nice. In 1531 wisselden de monniken van de abdij van Saint-Pons de priorij van Sainte-Reparate om tegen deze kerk, die later de plaats werd van de Karmelieten na de vernietiging van hun klooster in 1543. De Karmelieten ondernamen haar reconstructie vanaf 1610, met een eerste steen gelegd in 1677 en werkt tot de 18e eeuw.

De barokke kerk werd in 1942 als historisch monument vermeld. Het onderging verschillende transformaties, met name na een brand in 1834 die verwoestte een groot schilderij van Domenichino, vervangen door de Aankondiging van K.A. Chevelkine, het aanbieden van zijn huidige naam aan het gebouw. In 1934 werd de cultus van Sint Rita geïntroduceerd, waardoor de kerk onder deze term een populaire plaats van toewijding werd. De opeenvolgende restauraties, zoals die van 1983-1985, hebben zijn weelderige decor behouden en fresco's, retables en knikkers gemengd.

Het interieur, geherstructureerd in de 17e eeuw, beschikt over een rechthoekig schip en een hemicycle koor, versierd met zes zijkapellen. Onder hen herbergt de kapel Sainte-Rita, vroeger gewijd aan het Heilige Kruis, een standbeeld vereerd sinds 1934. De kapel van Saint-Erasme, gewijd aan zeilers, en die van Saint-Pierre, gekoppeld aan vissers, weerspiegelt de banden van de kerk met de bedrijven van Nice. De klokkentoren, toegevoegd in 1740-1741, domineert een architectonisch ensemble gekenmerkt door de rococo en barok invloed.

De gevel, hoewel gedeeltelijk gerenoveerd, behoudt originele elementen zoals de witte marmeren veranda en gesneden walnootdeuren (1845). De latel draagt een Latijnse inscriptie die herinnert aan de aanwezigheid van de Karmelieten. Het interieur, van uitzonderlijke rijkdom, omvat 19e-eeuwse fresco's, retables en beelden, zoals die van Notre-Dame-du-Mont-Carmel in wit marmer (1760-1771) door J.B. Ansaldi.

De kerk, oorspronkelijk parochie, verloor deze status na de revolutie, maar bleef een actieve plaats van aanbidding. Het werd toevertrouwd aan de Oblaatvaders van de Maagd Maria in 1844, die het gebouw herstelden en elementen zoals gesneden deuren toegevoegd. Tegenwoordig combineert het artistiek erfgoed, religieuze geschiedenis en populaire toewijding, vooral dankzij Saint Rita, wiens cultus vele gelovigen aantrekt.

Externe links