Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Picpus Cemetery is een begraafplaats in het 12e arrondissement van Parijs. Het is gevestigd in het voormalige klooster van de kanonnen van Saint-Augustin, opgericht in 1640 onder Lodewijk XIII. In 1792 werd het klooster tijdens de Revolutie gesloten en werd het een nationaal eigendom, verhuurd aan particulieren. Tussen 14 juni en 27 juli 1794, tijdens de Grote Terreur, werden er twee massagraven gegraven om de lichamen van 1.306 geguillotineerde mensen in Place du Trône-Rversé (presente Place de la Nation) te herbergen. De slachtoffers, van alle sociale achtergronden, worden daar begraven zonder ceremonie.

In 1796 kocht prinses Amélie de Hohenzollern-Sigmaringen in het geheim het land dat de pits beschutte. In 1802, een abonnement georganiseerd door families van slachtoffers, waaronder de Marquise de Montagu, maakte het mogelijk om het hele landgoed te verwerven. Een commissie, waaronder figuren als de Markiezin de Lafayette, richtte de Société de Picpus op om deze herdenkingsplaats te behouden. Naast de kuilen is een privébegraafplaats ingericht, gereserveerd voor de afstammelingen van de veroordeelden van 1794, met uitzondering van historicus G. Lenotre, auteur van een studie op de site.

De begraafplaats herbergt ook het graf van de markies de Lafayette, de held van de Franse Revolutie en de Amerikaanse onafhankelijkheid, waarvan de begrafenis wordt gekenmerkt door een Amerikaanse vlag vernieuwd elke 4 juli. De Notre-Dame-de-la-Paix kapel, gebouwd rond 1840 door architect Froëlicher, behoudt de namen van de 1306 slachtoffers gegraveerd op marmeren platen. Sinds 1805 verleent de Congregatie van de Heilige Harten van Picpus herdenkingsdiensten, biddend voor zowel de slachtoffers als hun beulen, in een geest van verzoening.

Gerangschikt als historisch monument in 1998, de site bevat ook overblijfselen van het oorspronkelijke klooster, zoals een 17e eeuwse paviljoen. De pits, nu beschermd door een muur en een raster, herinneren zich een van de donkerste episodes van de revolutie. De begraafplaats, open voor het publiek in de middag, blijft een plaats van herinnering en bijeenkomst, beheerd door de Stichting van het Oratorium en Begraafplaats van Picpus.

Externe links