Bouw van kruisen XVIIe siècle (≈ 1750)
Erectie van de twee kruisen in schalie.
19 juillet 1937
MH-classificatie
MH-classificatie 19 juillet 1937 (≈ 1937)
Inscriptie van de twee kruisen in historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kruis overgebracht naar de begraafplaats en tegen de muur naar Carentoir (Box AB 60): inscriptie bij decreet van 19 juli 1937; Kruis gelegen op de muur van de begraafplaats, in de as van het bed achter de kerk (Box AB 60): inschrijving bij bevel van 19 juli 1937
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De begraafplaats van Saint-Nicolas-du-Tertre, gelegen in Morbihan in Bretagne, herbergt twee opmerkelijke kruisen gebouwd in de zeventiende eeuw. Deze schist-stijl, pali's en monoliet-stijl kruisen hebben verschillende architectonische kenmerken: een afgeschuinde vierkante vat, roden, en symbolische motieven zoals een reserve rosacea en gaten die de vijf wonden van Christus oproepen. Hun vorm combineert patty kruis en Latijns kruis, met een arm beëindiging in aardewerk stijl.
Beide kruisen zijn sinds 19 juli 1937 beschermd als historische monumenten. De eerste, ondersteund door de muur van de begraafplaats in de richting van Carentoir, en de tweede, uitgelijnd in de as van het bed van de kerk, illustreren het belang van religieuze symbolen in de openbare ruimte van Breton op dat moment. Hun behoud weerspiegelt hun erfgoedwaarde en hun rol in de lokale geschiedenis.
Het kruis achter de kerk onderscheidt zich door zijn inscriptie in een omtrek, terwijl details zoals de knappers en wielbasissen van het vat de knowhow van de 17e eeuwse ambachtslieden benadrukken. Deze elementen, gecombineerd met hun materialen (schiste), getuigen van de artistieke en religieuze tradities van de regio, waar begraafplaatsen ook diende als plaatsen van gemeenschapssamenkomst en collectieve herinnering.
Hun precieze ligging, vlakbij het stadhuis en de kerk, versterkt hun verankering in het stedelijke landschap van Saint-Nicolas-du-Tertre. Hoewel hun geografische nauwkeurigheid als slecht wordt beschouwd (niveau 5/10), blijft hun aanwezigheid een sterke identiteitsmarkering voor de gemeente, publiek eigendom en toegankelijk voor bezoekers.
Deze kruisen, door hun iconografie en positionering, herinneren aan de historische context van Morbihan in de zeventiende eeuw, gekenmerkt door een sterke katholieke impregnatie en een sociale organisatie waarin de Kerk een centrale rol speelde. Hun classificatie in 1937 benadrukte de vroege erkenning van hun erfgoedwaarde, in een periode waarin de bescherming van Franse historische monumenten werd geïntensiveerd.
Tenslotte onthult hun associatie met architectonische elementen zoals het kerkhof of de begraafplaatsmuur een verlangen naar de sacralisatie van de ruimte, typisch voor de Bretonse dorpen van de moderne tijd. Hun onderzoek werpt dus licht op begrafenispraktijken, overtuigingen en lokale ambachten uit deze periode.
