Oorsprong van de leefruimte Âge du bronze / Période de Hallstatt (≈ 1500 av. J.-C.)
Eerste protohistorische bezetting van de site.
1157
Eerste schriftelijke vermelding
Eerste schriftelijke vermelding 1157 (≈ 1157)
Vroege kapel geciteerd door Frédéric Barberousse.
XIVe siècle
Bouw van het schip
Bouw van het schip XIVe siècle (≈ 1450)
Bouw van de huidige Romaanse kapel.
Après 1613
Bouw van het koor
Bouw van het koor Après 1613 (≈ 1613)
Uitbreiding van de kapel.
1637
Brand tijdens de oorlog
Brand tijdens de oorlog 1637 (≈ 1637)
Grote schade tijdens de Tienjarige Oorlog.
1660
Reconstructie na brand
Reconstructie na brand 1660 (≈ 1660)
Herstel na instorting van de klokkentoren.
30 novembre 1993
Historisch monument
Historisch monument 30 novembre 1993 (≈ 1993)
Bescherming van de behuizing en het kerkhof.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Bureau en begraafplaats (ZB 1-6, 8-13): inschrijving bij beschikking van 30 november 1993
Kerncijfers
Frédéric Barberousse - Keizer van het Heilige Roomse Rijk
De vroege kapel in 1157.
Joseph Elie Simonin - 19e eeuw Mason-Charpenter
Herstel de kapel in 1837.
Oorsprong en geschiedenis
De archeologische site van Coldre in Briod (Jura) omvat een protohistorische vesting, Gallo-Romeinse overblijfselen en een Merovingische begraafplaats. Zijn bezetting dateert uit de Bronstijd of Hallstatt periode, met strategische continuïteit tot laat in de oudheid. De rotsachtige spoor met uitzicht op de vallei maakte het een sleutelplaats voor de controle van het grondgebied, zoals blijkt uit de resten ontdekt.
Een Merovingische begraafplaats, ontdekt bij de kapel Saint-Étienne-de-Coldre, bevestigt het belang van de site in de vroege middeleeuwen. Deze necropolis illustreert de overgang tussen de late oudheid en de Middeleeuwen, wat een ononderbroken menselijke bezetting markeert. De Romaanse kapel, al in 1157 genoemd door Frédéric Barberousse, maakt deel uit van deze historische traditie van millennia.
De huidige kapel, voornamelijk uit de 14e eeuw, werd gerenoveerd na 1613 (chœur) en in de 17e eeuw (gevel en portaal). Beschadigd door een brand in 1637 tijdens de Tienjarige Oorlog, werd het herbouwd in 1660. Grote restauraties vonden plaats in 1837 en 2014, het behoud van zijn nieuwe karakter en minimalistische meubels. De site, geclassificeerd als Historic Monument in 1993, is gezamenlijk eigendom van Briod, Perrigny en Conliège.
Het Protohistoric Precinct en de Merovingische begraafplaats, beschermd sinds 1993, onderstrepen de uitzonderlijke archeologische waarde van de site. Hun dominante positie op het Ledonische bekken maakte het een punt van toezicht en verzamelen, van de eeuwen van metalen tot het Karolingische tijdperk. De kapel, met zijn panorama, bestendigt vandaag deze meerjarige herinnering.
De opgravingen en de overblijfselen getuigen van een multiculturele bezetting: Keltisch, Romeins en vervolgens Frans. De ontdekte voorwerpen (armen, aardewerk, begrafenissen) onthullen handel en evoluerende begrafenispraktijken. Deze emblematische site van Bourgondië-Franche-Comté illustreert de superpositie van de tijdperken, van Protohistorie in de Middeleeuwen.
