Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De citadel van Arras, ontworpen door de militaire ingenieur Vauban tussen 1668 en 1672, werd ontworpen om de verdediging van de stad te versterken als onderdeel van het voorplein, een strategische lijn tegen invasies. Vijf locaties werden overwogen voordat een rechte hoek tussen de stad en de stad, dicht bij de poorten van Amiens en Hagerue. Bijgenaamd "de mooie nutteloze" omdat nooit aangevallen, het werd bekritiseerd voor zijn gebrek aan dienstbaarheid met Arras, de muren vernietigd laat en zijn ongevormde escapade. Al in 1715 werd hij ondergedoken als gevangenis en in 1830 werd zijn tempel veranderd in een winkel na het grondwettelijk handvest.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de citadel een tragische plaats: tussen augustus 1941 en juli 1944, werden 218 weerstanden van 9 nationaliteiten (waaronder Franse, Belgische of Sovjet, 16 tot 69 jaar oud) in zijn sloten geschoten. Hun namen zijn gegraveerd op de muur van de schoten, ingehuldigd in 1949 na debatten over het tonen van hun politieke verbondenheid, met name communistisch. Een gedenkplaat herinnert aan hun offer, terwijl de inhuldiging werd gekenmerkt door spanningen, die de politieke verdeeldheid van de tijd weerspiegelen, tussen eerbetoon aan de slachtoffers en de opzegging van het Duitse verzet.

In 1920 en 1929 werd een historisch monument gebouwd en in 2012 werd de citadel in 2008 als een van de vestingen van Vauban opgenomen. In 2010 gedemilitariseerd, wordt het nu beheerd door de stedelijke gemeenschap van Arras en herbergt recreatie, huisvesting en economische hubs. Het herbergt ook het Main Square Festival en diende als decor voor de film La Liste de mes enmes (2014), het mengen van erfgoed en moderniteit.

Zijn geschiedenis weerspiegelt zowel zijn aanvankelijke militaire rol, zijn status als herinnering aan het verzet, als zijn hedendaagse omzetting in een culturele en stedelijke ruimte. De debatten rond de herdenkingsmuur illustreren de herdenkings- en politieke kwesties die verband houden met de Tweede Wereldoorlog, terwijl het behoud ervan getuigt van het architectonisch erfgoed van Vauban.

Toekomst

Het is een UNESCO werelderfgoed.

Externe links