Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De citadel van Longwy werd gebouwd tussen 1679 en 1690 in opdracht van de koning van Frankrijk, na annexatie van de stad door het Verdrag van Nijmegen (1678). Vertrouwd op Sébastien Le Prestre de Vauban en Choisy, omvatte het project de vernietiging van het oude Lorrain kasteel en Longwy-Haut om een nieuwe vestingstad te bouwen op een plateau met uitzicht op de vallei van de Chiers. Georganiseerd in vierhoeken rond een centraal plein, omvatte het zeshoekige fort een kerk, een arsenaal, elf barakken en vijf putten, met twee toegangsdeuren: de Bourgondische poort (vernietigd in 1914) en de Franse poort (geklasseerd in 1913).

De citadel is beschadigd tijdens de bombardementen van 1914 en 1944, maar meer dan de helft van de wallen en bastions (château, du Bourg, Notre-Dame, Saint-Martin) blijft vandaag intact. In 2008 werd een UNESCO World Heritage Site opgericht als een belangrijk werk van Vauban. Latere wijzigingen (1822-1958) veranderden gedeeltelijk zijn koers, waaronder de vernietiging van de gehoornde structuur (1958) en het boren van wegen in de bastions.

Oorspronkelijk voldeed het fort aan een strategische behoefte: de noordelijke grens van het koninkrijk na de Nederlandse Oorlog beheersen. Vauban paste zijn principes van offensieve/defensieve militaire architectuur toe, met sterrenwerken en halve manen. De site is nu de thuisbasis van het Longwy Enamel Museum, dat is gehuisvest in de voormalige militaire bakkerij en getuigt van lokale ambachtelijke erfgoed. De originele gebouwen (stadhuis, barakken, centrale putten) illustreren nog steeds de stedelijke organisatie ontworpen voor een autarchisch garnizoen.

De noord- en westfronten werden ontmanteld in de 20e eeuw voor stadsuitbreiding, maar de oost- en zuidfronten, evenals de Franse poort (gerestaureerd in 1859), blijven emblematisch. De overblijfselen geclassificeerd in 1933 (bastions, courtines, werk bij Cornes) onderstrepen de vindingrijkheid van het defensieve systeem, ontworpen om de zetels te weerstaan. De angst van het oude kasteel (1789-1792) en de versterkingen van 1827 weerspiegelen de voortdurende aanpassingen aan militaire ontwikkelingen.

Longwy, een stad van Lorrain die historisch wordt betwist door hertogen en koningen van Frankrijk, werd een territoriaal slot onder Lodewijk XIV dankzij deze citadel. Zijn zeshoekige plan, elf barakken en zijn arsenaal maakten het tot een model van gewoon bolwerk, onderscheiden van bergcitadels. Gedeeltelijke vernietiging (1921-1954) veranderde zijn status als juweel van het Vaubani-erfgoed, nu toegankelijk voor het publiek en gewaardeerd om zijn militaire geschiedenis en unieke architectuur.

Externe links