Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Collège de la Conversion-de-Saint-Paul is een kerk in Saint-Paul-de-Vence. Gebouwd op het hoogste punt van het middeleeuwse kasteel, grenst het aan de overblijfselen van het seigneuriale kasteel, waarvan er een toren nu bezet door het stadhuis. Het dorp had aanvankelijk twee palen: het kasteel en een woongebied rond de oude kerk van Sint Michael, misschien voor het kasteel. Geen enkel archief specificeert de basis van de kerk van Sint Paulus, maar de oorspronkelijke structuur (een enkel timmerschip en gewelfd vierkant koor in een gebroken wieg) suggereert een constructie tussen het einde van de 13e en het begin van de 14e eeuw, volgens historicus Jean-Claude Poteur.

De uitbreiding van de kerk door de toevoeging van zekerheden, niet met precisie, zou terug kunnen gaan tot de late Middeleeuwen of begin 16e eeuw. De noordelijke onderpand, aanvankelijk ongebogen, werd later gewijzigd, zijn baaien worden veroordeeld door bakstenen gewelven. Een klokkentoren, genoemd in 1671, overhangen de eerste spanwijdte van het noordelijke onderpand voordat instorten in de vroege achttiende eeuw, gedeeltelijk vernietigen van het schip. Deze ineenstorting zou worden gekoppeld aan de kwetsbaarheid van de muren, niet ontworpen om zo'n gewicht te weerstaan. De huidige klokkentoren, opgericht in 1740 naast het zuidelijke onderpand, werd gedeeltelijk gefinancierd door Flodoard Moret de Bourchenu, de afgetreden bisschop van Vence, zoals een herdenkingsplaat getuigt.

Ondanks de tegenstand van de inwoners en het kapittel was de kerk in 1666 een keerpunt. Het aantal priesters steeg van 3 naar 12, en het meubilair werd rijk, vooral met de kraampjes van het koor (1668). Twee kapellen werden toegevoegd hors-œuvres: de kapel Saint-Mathieu, uitgelijnd met de zuidelijke onderpand voor 1654, en de kapel Saint-Clément (1681), gebouwd dankzij de broers Bernardi, waaronder Jean-Baptiste, canon invloed in Rome. In 1710 werd de oculus van de gevel vervangen door een raam, en in 1740 werd het centrale schip verhoogd en gebogen, met behoud van de oorspronkelijke dubbele bogen.

Het meubilair omvat grote werken, zoals La Conversion de Saint Paul (circa 1680) van Sébastien Canavesi, of een schilderij van Saint Catherine van Alexandria (17e eeuw, toegeschreven aan verschillende schilders waaronder Claudio Coello). De broederschap van de rozenkrans, opgericht in 1588 op verzoek van bisschop Godeau, voorzag de kerk van een altaar en een altaarstuk dat de mysteries van de rozenkrans en Sint Dominique vertegenwoordigt. In 1921 werd een historisch monument geregisseerd, de collegiale kerk illustreert de architectonische en religieuze evolutie van een Provençaals dorp, van middeleeuwse oorsprong tot barokke versieringen.

De opeenvolgende transformaties, gedeeltelijke reconstructie na het instorten van de klokkentoren, de toevoeging van kapellen en de liturgische behoeften en het groeiende prestige van Saint-Paul-de-Vence. In de archieven wordt ook gesproken over conflicten, zoals verzet tegen de collegiale erectie (1671), of praktische aanpassingen, zoals de sloop van het oude gemeenschappelijk paleis om de Sint Clement kapel te bouwen. Deze elementen onderstrepen de centrale rol van de kerk in het gemeenschapsleven, tussen episcopale macht, lokaal beschermheerschap en populaire devoties.

Externe links