Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Notre-Dame d'Auffay, gesticht in de 11e eeuw door Gilbert, seigneur van Auffay, werd aanvankelijk bediend door zes reguliere kanonnen van Saint-Augustin in 1060, vervolgens door Benedictijner monniken van Saint-Évroult in 1079. In de 13e eeuw herbouwd, stortte zijn schip kort daarna in, waarvoor een interventie van de aartsbisschop van Rouen Eudes Rigaud in 1264 vereist was. De kapellen zuid (14de eeuw, stralende stijl) en noord (15de eeuw, flamboyante stijl) werden later toegevoegd, terwijl het koor werd herbouwd in de Renaissance. De poort, gefinancierd door Henry IV rond 1600, en een houten pijl (1735) ter vervanging van een ingestorte klokkentoren markeerde andere belangrijke stappen.

Door de eeuwen heen heeft het college verschillende verwoestingen ondergaan: een brand door de soldaten van Charles de Temerary in 1472, bliksemslag zijn pijl in 1867 (vervangen in 1872 door een stenen pijl), en een nieuw vuur in 1940 door de Duitse troepen. Grote restauraties vonden plaats na 1940, waardoor het koor in 1955 en het schip in 1967 openbaar werd gemaakt. In 1846 werd een historisch monument gebouwd en in 1913 herbergt het nu glas-in-loodramen van Max Ingrand en Michel Durand, evenals schilderijen van Roger Tolmer.

De architectuur van het college combineert een 13e eeuws gotisch schip, een gedeeltelijk romaanse transept, en een renaissance koor. De 70 meter hoge klokkentoren herbergt twee jacquemarts uit 1873, genaamd Houzou Bénard en Paquet Sivière. Deze automatons, lokale symbolen, werden geïnstalleerd nadat de klok werd hersteld. De imposante afmetingen (55 m lang, 23 m breed voor het koor) en de diversiteit aan stijlen maken het tot een unieke getuigenis van de Normandische religieuze geschiedenis.

Externe links