Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Notre-Dame-d'Espérance de Montbrison, gelegen aan de rechteroever van Vizézy, werd in 1223 opgericht door Graaf Guigues IV de Forez als politiek symbool en begraafplaats voor zijn dynastie. De sobere gotische architectuur, die meer dan 240 jaar oud is (1223 Het werk begon met het koor, gevolgd door het schip en zijkapellen toegevoegd tussen 1480 en 1516.

Graaf Guigues IV legde de eerste steen in 1226, waardoor de kerk van de Moingt seigneury en inkomen om de bouw ervan te verzekeren. Zijn zoon, Guy V, nog steeds een kind, verzegelde symbolisch de steen van eer in de abside. De werken, onderbroken door conflicten zoals de Honderdjarige Oorlog, werden hervat dankzij Lodewijk II van Bourbon en Anne Dauphine in de 14e eeuw. De westelijke poort, gefinancierd door Karel I van Bourbon en Agnes van Bourgondië, werd voltooid in 1459, en de gevel in 1466.

Tijdens de revolutie (1793) werd het college gerestaureerd in de 19e eeuw onder leiding van Pierre Bossan. Zijn glas-in-loodramen, waaronder die van Charles-Laurent Maréchal (1846) en Lucien Bégule (1904) getuigen van zijn rijke erfgoed. Het monument werd in 1840 geregisseerd door een historisch monument en blijft een embleem van de Forez.

Het gebouw, gebouwd in kalksteen en graniet, combineert een vijf-spanige schip, een veelhoekige koor en zijkapellen. De twee verdiepingen hoogte, geïnspireerd door de kathedraal van Lyon, omvat uitlopers verbonden door boog en boog toegevoegd in de 15e eeuw. De zuidelijke poort, doorboord in 1844, en de noordelijke veranda (14de eeuw) voltooien zijn langwerpige plan zonder transept. Het college herbergt ook muurschilderingen, zoals die van Sint-Catharina van Alexandrië in de kapel Sint-Andreas.

De term Notre-Dame-d'Espérance verscheen in de 14e eeuw, gekoppeld aan een beeld van de Maagd met dit motto, symbool van de alliantie tussen de Bourbons en de Dauphins. Florimond Robertet, minister van koningen Karel VIII aan Francis I, financierde twee noordelijke kapellen. Tijdens de Religieoorlog (1562) werd het meubilair door de protestanten geplunderd en vervolgens vernieuwd door de canons. Na de revolutie werd de kerk opnieuw parochie in 1803 en profiteerde van grote restauraties in de 19e en 20e eeuw.

Externe links