Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Notre-Dame-des-Anges de L'Isle-sur-la-Sorgue, gelegen in de Vaucluse, vindt zijn oorsprong in een Romaans gebouw opgericht als een collegiaal gebouw in 1222 door de bisschop van Cavaillon. Er blijft weinig informatie over deze eerste bouw, maar het is bekend dat in de 15e eeuw uitbreidingswerk werd ondernomen om het koor te herbouwen. In 1547 was het gebouw, bedreigd met verwoesting, het voorwerp van diverse restauratieprojecten, die tot 1640 onbeantwoord bleven, toen de ineenstorting van het koor de wederopbouw oplegde.

De totale reconstructie van het schip werd gelanceerd in 1645 volgens de plannen van de Avignon-architect François de Royers de la Valfenière. De werken, begonnen in 1647, werden rond 1668 voltooid, maar het schip was aanvankelijk bedekt met een houten kluis. Dankzij de vrijgevigheid van de provoost van Casal werd het in 1670 vervangen door een stenen kluis. De kerk, gewijd aan Notre-Dame des Anges en geplaatst onder het beschermheerschap van de Assumption, werd gewijd op 29 mei 1672. Zijn interieur, gekenmerkt door sterke Italiaanse invloed, werd verrijkt tot de achttiende eeuw, met name door werken uit kloosters afgeschaft in 1791.

Op 4 april 1911 werd een historisch monument geregeerd, de collegiale kerk onderscheidt zich door zijn eenvoudige plan: een uniek schip van zes spanten, geflankeerd door niet-communicerende zijkapellen, en een smaller koor, dat de leeftijdsverschillen tussen deze delen weerspiegelt. De gevel, nuchter maar elegant, is ritmisch door geëngageerde pilasters en zuilen, terwijl het interieur verrast met zijn uitbundige barok decoratie. Het koor herbergt een gouden altaarstuk uit de zeventiende eeuw, versierd met een schilderij van Reynaud Levieux dat de Hemelvaart van de Maagd vertegenwoordigt (1680), omlijst door standbeelden van heiligen en allegorieën van de Vertus, gekerfd door Jean Péru uit 1688.

De zijkapellen, gewijd aan verschillende religieuze heiligen en mysteries, bevatten gesneden altaarstukken, schilderijen van provençaalse meesters zoals Pierre Parrocel of Nicolas Mignard, en verguld houtwerk gemaakt door lokale ambachtslieden zoals Esprit Grangier of Benoît Gilibert. Onder de opmerkelijke werken bevinden zich een Afdaling van de Heilige Geest, gekopieerd door Charles Le Brun, of een schilderij ter herdenking van het einde van de plaag van 1636, geschilderd door Guillaume-Ernest Grève. Het orgel, gebouwd door Charles Royer in 1648 en herbouwd door Giovanni Mentasti in 1827, getuigt ook van Italiaanse invloed in de regio, gekoppeld aan de historische aanwezigheid van de pausdom in Avignon.

Het gebouw illustreert aldus de architectonische en artistieke evolutie van een Provençaalse kerk, gekenmerkt door opeenvolgende reconstructies en de progressieve verrijking van zijn inrichting, die zowel lokale tradities als transalpine stilistische bijdragen weerspiegelt. Zijn classificatie als historische monumenten onderstreept zijn erfgoed belang, zowel voor zijn geschiedenis als voor de uitzonderlijke kwaliteit van zijn meubilair en interieurdecoraties.

Externe links