Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De collegiale Saint-André, opgericht in 1228 door André Dauphin als een particuliere kapel en dynastieke necropolis, werd gebouwd dankzij het inkomen van Brandes-en-Oisans zilvermijnen. De architectuur, gekenmerkt door een uniek schip, een laag transept en een laterale tuff klokkentoren die door een achthoekige pijl wordt overtroffen, illustreert de primitieve late romaanse en gotische stijl typisch voor de Dauphiné. Het gebouw, gewijd aan St.Andreas, herbergde aanvankelijk de graven van de dolfijnen, verwoest in 1562 door de protestantse troepen van de baron van de adrets tijdens de oorlogen van de religie.

Overgeplaatst van Champagnier naar Grenoble in 1227 met instemming van bisschop Soffroy, werd het hoofdstuk van dertien canons geleid door een provoost en gericht om te concurreren met het episcopale gezag. De statuten werden opgesteld door Jean de Bernin, aartsbisschop van Wenen. Het college werd een plaats van macht en verwelkomde belangrijke gebeurtenissen zoals de prediking van de heilige Franciscus de Sales of de bekering van de hertog van Lesdiguières tot het katholicisme. Na de annexatie van de Dauphiné door Frankrijk in 1349 diende het als een koninklijke kapel, met name onder Lodewijk XI, die privileges verleende in de 15e eeuw.

In 1802 werd de kerk als collegiaal lid van de Revolutie (1790) en sinds 1822 is de graftombe van Knight Bayard overgebracht uit het klooster van Minimes. De klokkentoren, 56 meter hoog en voltooid aan het einde van de 13e eeuw, is een embleem van Grenoble. Het orgel, waarvan het buffet dateert uit 1701-1704, en de 19e eeuwse glas-in-loodramen (Lucien Bégule) getuigen van zijn rijke artistieke erfgoed. Gerangschikt een historisch monument in 2010, de universiteit combineert politieke, religieuze en architectonische geschiedenis.

Het westelijke portaal, versierd met een tympanum met de afbeelding van Johannes de Doper, en het zuidelijke portaal, met engelen censureren een kruis, combineren Romaanse en Gotische invloeden. De dertiende eeuwse helische trap, de sacristie ooit de thuisbasis van de Dauphiniaanse archieven, en de zijkapellen toegevoegd aan de 14e en 15e eeuw voltooien dit ensemble. De bel rinkelde om 22.00 uur en gaf de sluiting van de stadspoorten aan tot 1877.

Het college werd tussen 2008 en 2022 bediend door traditionele gemeenschappen (Institut du Christ Roi, Fraternité Saint-Pierre), alvorens terug te keren naar de bisdommen. Zijn geschiedenis weerspiegelt de spanningen tussen de Dauphiniaanse, koninklijke en toenmalige Republikeinse machten en de Kerk, terwijl hij een plek van herinnering blijft voor figuren als Bayard, Saint Francis de Sales of de jonge Stendhal, die in de buurt woonde.

Externe links