Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het collegiaal Saint-Gervais-Saint-Protais de Gisors, gelegen in de Eure in Normandië, is een religieus gebouw waarvan het oudste deel, de centrale toren, dateert uit het laatste kwart van de 12e eeuw. Het koor, gebouwd in de Franse gotische stijl, werd gebouwd in de 13e eeuw, terwijl het schip, de onderkant en de kapellen werden herbouwd tussen de late 15e en midden 16e eeuw in een flamboyante gotische stijl. De kerk werd gedeeltelijk verwoest door een brand in 1124, toen herbouwd onder Lodewijk VII rond 1160, voordat werd uitgebreid door de donaties van de lokale broederschappen en gilden.

De westelijke gevel en de grote zuidwestelijke toren, die begon in 1541, betekende een overgang naar de Renaissance stijl, hoewel de bouwplaats werd onderbroken door gebrek aan fondsen tussen 1542 en 1558. De toren, onbewerkt gelaten, vervangt dorische en ionische orders met barokke sculpturen. Het interieur beschikt over architectonische kenmerken zoals de verdwijning van het triforium in het schip, typisch voor Norman flamboyant gotiek, en zijkapellen versierd met renaissance glas-in-lood ramen, waaronder een opmerkelijk maneristisch glas in lood van 1545 toegeschreven aan de school van Fontainebleau.

In 1840 werd een historisch monument geregeerd, de kerk werd in 1940 zwaar verwoest en blijft in restauratie. Het kruisvormig plan, 70 meter lang schip en 24 meter hoog maken het een gebouw vergelijkbaar met kathedralen in Noord-Frankrijk. Tot zijn opmerkelijke elementen behoren een Renaissance spiraaltrap geïnspireerd door Blois, een boom van Jesse gesneden in 1593, en een 16e eeuwse transi die doet denken aan de ijdelheid van het leven.

De religieuze broederschappen en de handelsgildes van de 15e en 16e eeuw financierden de verfraaiing ervan, zoals blijkt uit de gesneden pijlers (zuil van dolfijnen, zuilen van Sint-Jacobus) en kapellen gewijd aan de Maagd of Sint-Crepin. Het koor, geïnspireerd door Notre-Dame de Paris, behoudt een hoogte van drie niveaus, terwijl het transept bogen heeft met alernes en thirdons, kenmerkend voor laatgotische kunst.

Buiten mixt de westerse gevel gotiek en renaissance, omlijst door twee torens, waaronder de Grosse Tour (1542 De noordelijke deuren van het transept, gesneden in renaissancestijl, illustreren de vroege invoering van deze nieuwe artistieke taal in de regio.

Externe links