Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Saint Martin de Brive collegiaal vond zijn oorsprong in een vroeg-christelijke nederzetting in de vijfde eeuw, gekoppeld aan de evangelisatie van Limousin door bisschop Rorice. Een eerste paleo-christelijke gebouw, gebouwd op de vermoedelijke locatie van de graftombe van St Martin de Spanjaard, wordt genoemd door Gregory van Tours. In de 6e eeuw werd het opnieuw gebouwd door bisschop Ferréol van Limoges, daarna uitgebreid in het Karolingische tijdperk. Archeologische opgravingen (1986-1988) onthulden een Merovingische cimetrische kapel en sporen van memoriae, ter bevestiging van het verslag van Gregory van Tours.

Aan het eind van de 11e eeuw werd de kerk een collegiale kerk, gerund door een college van Augustijnse canons, die diende als tegenwicht voor lokale abdijen zoals Beaulieu of Tulle. Pausen Eugene III, Innocent III en Gregory IX bevestigden zijn statuten in de 13e eeuw. Het schip, herbouwd in de 13e eeuw op Romaanse funderingen, behoudt gesneden hoofdsteden (crochets, palmetten). De aangrenzende priorij, gedeeltelijk herbouwd tussen 1479 en 1517, zag zijn klooster verwoest in 1764 en zijn klooster gebouwen verwoest in 1835.

Gerangschikt een historisch monument in 1862, onderging het college uitgebreide restauraties tussen 1876 en 1906 onder leiding van Anatole de Baudot: stabilisatie van de batterijen van het schip, wederopbouw van de westelijke veranda en de klokkentoren, toevoeging van ramen door Oudinot (1880). In 1953 werd de kluizen versterkt door een betonnen structuur en in 1997 werd een algemene restauratie van de metselaars uitgevoerd. Het gebouw, nu parochie, getuigt van bijna 1500 jaar religieuze en architectonische geschiedenis.

De opgravingen opgraven enkele belangrijke elementen: een Karolingische dooptank, rood en wit bestrating, en een trapeziumvormige sarcofaag toegeschreven aan St Martin de Spanjaard. Deze laatste, geplaatst in een typische memoria, illustreert de ruimtelijke organisatie van de Paleo-Christelijke kerken, met een koor gereserveerd voor geestelijken en een schip voor de gelovigen. De Karolingische uitbreiding oostwaarts en westwaarts suggereert een toenemend belang van de site, vergelijkbaar met Saint-Martial de Limoges.

De huidige architectuur mengt Grammont zandstenen, dogieve gewelven (nef en onderpand), split wieg (chœur), en koepel op hangers aan het kruis van de transept. Twee schroeftrappen, één vandaag veroordeeld, dienden de klokkentoren. Het wapen van Brive sierde de kluissleutel van een noordelijke kapel. Ondanks de vernietiging van de kloostergebouwen blijft de collegiale kerk een symbool van het erfgoed van Limousin, gekenmerkt door conflicten tussen episcopale macht en rivaliserende abdijen.

Externe links