Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Saint-Martin de Colmar, vaak ten onrechte "Kathedral" genoemd, is het grootste religieuze gebouw in Colmar en een van de meest imposante gotische kerken in de Bovenrijn. Tweede in de Elzas na de kathedraal van Straatsburg, is gelegen in het hart van de stad, op het plein van de kathedraal. De geschiedenis dateert van voor het jaar gierst, met een eerste kapel gewijd aan St Martin, verwoest door een brand in 1106 en vervangen door een romaanse basiliek. In 1234 maakte Paus Gregorius IX het tot een collegiaal onder het gezag van de abdij van Munster.

De bouw liep van 1234 tot rond 1365, onder leiding van meesters als Humbert en Guillaume de Marbourg, die de plannen van het koor en de wandeling ontwerpen. De zuidelijke toren, beschadigd door een brand in 1572, werd in 1575 afgesloten door een bolvormige lantaarn, een onderscheidend symbool van het gebouw. In 1802 werd het college opnieuw een parochiekerk. In 1840 werd een historisch monument gebouwd, met schatten als middeleeuwse glas-in-loodramen, 14e-eeuwse kraampjes en twee orgels, waaronder een barok buffet van Silbermann (1755).

Archeologische opgravingen, vooral die van 1972 en 2022, onthulden eerdere overblijfselen (XI eeuw) en bevestigden de aanwezigheid van een stedelijke begraafplaats rond de kerk, omringd door een muur van behuizingen die in 1212 door de bourgeois van Colmar werden gebouwd. Deze muur, de eerste van zijn soort ontdekt in de Elzas, getuigt van het sociale en religieuze belang van de site. Het collegiaal gebouw, gebouwd in Vosges zandsteen, onderscheidt zich door zijn vijf-spanige schip, zijn rijk gesneden portalen (zoals het tympanum van de Magi Aanbidding), en zijn kleurrijke "bever staart" tegels.

Het interieur meubels, hoewel ontdaan na revolutionaire degradatie, behoudt opmerkelijke middeleeuwse elementen, zoals de 13e eeuwse Maagd Maria of de 46 kraampjes van het koor, illustraties van bijbelse en kerkelijke figuren. De klokken, waarvan sommige in de 19e eeuw werden gegoten, vormden een van de meest harmonieuze klokken van Frankrijk. Onder de eerder beschutte werken, de Maagd met rozenstruik (1473) door Martin Schongauer, gestolen in 1972 en nu bewaard in de Dominicaanse Kerk, blijft emblematisch.

Het gebouw, eigendom van de gemeente, belichaamt bijna acht eeuwen van de Elzasische geschiedenis, waarbij religieuze, architectonische en stedelijke invloeden worden gemengd. Zijn vroege rangschikking (1840) en restauratiecampagnes onderstrepen zijn centrale rol in het regionale erfgoed, tussen gotisch erfgoed en latere aanpassingen, zoals het koororgel dat in 1975 werd geïnstalleerd of de moderne klokken die aan de twintigste eeuw werden toegevoegd.

Externe links