Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Saint-Sauveur de Grignan, gelegen in de Drôme (Auvergne-Rhône-Alpes), werd gebouwd tussen 1535 en 1544 onder impuls van Louis Adhémar de Monteil, ambassadeur van Rome en dicht bij François I. Het gebouw, oorspronkelijk ontworpen als een begrafeniskerk voor de familie Adhémar, vervangt een oude parochiekerk van Sint Johannes de Doper. De architectuur combineert zuidelijke gotiek (ddogive gewelven, flamboyante rozen) en oude invloeden, vooral in het portaal, geïnspireerd door het Romeinse verblijf van zijn sponsor. De pauselijke bubbel van 1539 richtte de kerk op als collegiaal, waardoor haar inkomen en prestige werden verhoogd.

Het college is onafscheidelijk van het kasteel Grignan, waarvan het zuidwestelijke flank trouwt. Het terras, zeldzaam in Frankrijk, biedt een uitzonderlijk uitzicht op de regio en dient als een dekking van het gebouw, een techniek vergelijkbaar met die van het Château de Chambord. Beschadigd tijdens de godsdienstoorlog (1568), werd het in de 17e eeuw gerestaureerd door Louis-Gaucher de Castellane-Adhémar, die een barok altaarstuk (1632) en een balustrade toevoegde. De Marquise de Sévigné, de schoondochter van de heren van Grignan, werd er begraven in 1696; Zijn graf, onder het terras, maakt hem tot een literaire bedevaartsplaats.

Het interieur herbergt artistieke schatten: een orgel van 1662 (de oudste van de Drôme), 17e eeuwse houtwerk, en schilderijen zoals La Transfiguration (1630) of La Déposition de croix, aangeboden door Napoleon III. De kapel van de Maagd, geopend in 1681, en de kraampjes van de Canons (1543) getuigen van haar religieuze en sociale rol. Reeds in 1840, genoot de collegiale samenleving continue restauraties, vooral in de 19e eeuw vanwege haar kluizen en terras, verzwakt door infiltraties.

Het oude portaal (1539 De collegiale kerk illustreert ook de religieuze spanningen van de periode: in 1568 gesaccadeerd door de Hugenoten, werd het herontwikkeld om na 1602 de canonial en parochiekantoren te scheiden. Zijn geschiedenis weerspiegelt dus de politieke, artistieke en spirituele veranderingen van de Renaissance naar de moderne tijd.

Vandaag de dag blijft het college een symbool van Drômois erfgoed, gekoppeld aan zowel de lokale geschiedenis (Adhémar familie), literatuur (Sévigné) en architectonische innovatie. De terrashoes, fantastische gargoyles en geclassificeerde orgel maken het tot een belangrijke site, beheerd door de gemeente en open voor het bezoek. Lokale verenigingen, zoals die voor het behoud, bestendigen het onderhoud en de verbetering ervan.

Externe links