Bouw van het commandobureau XVIIe siècle (≈ 1750)
Periode van de belangrijkste bouw van het monument.
8 juillet 1988
Registratie van de duivenmaker
Registratie van de duivenmaker 8 juillet 1988 (≈ 1988)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Le duivenier (zaak A 61): inschrijving bij beschikking van 8 juli 1988
Oorsprong en geschiedenis
La Commanderie Gaillard is een historisch monument gelegen in de gemeente La Villedieu-du-Clain, New Aquitaine. Dateren uit de zeventiende eeuw, het is representatief voor de constructies van die periode, hoewel de gedetailleerde geschiedenis blijft weinig gedocumenteerd in de beschikbare bronnen. De site wordt erkend voor zijn dovecote, die werd genoemd als een historisch monument in de orde van 8 juli 1988 en is een bewijs van zijn lokale erfgoed belang.
In de 17e eeuw werd de regio Poitou, nu onderdeel van New Aquitaine, gekenmerkt door een landelijke en agrarische samenleving. Bevelhebbers, vaak verbonden aan religieuze of militaire orden, speelden een centrale rol in de economische en sociale organisatie van de gebieden. Ze dienden als plaatsen voor landbeheer, herverdeling van hulpbronnen, en soms als etappes voor pelgrims of reizigers. Commandant Gaillard past in deze context, hoewel zijn specifieke functies en institutionele geschiedenis niet expliciet in de huidige bronnen worden beschreven.
De locatie van de Commandeur Gaillard, op het adres van de 2 bis Rue Nationale in La Villedieu-du-Clain, is aangegeven met een nauwkeurigheid die als eerlijk wordt beschouwd (noot 5/10). Dit monument, hoewel gedeeltelijk beschermd, beschikt niet over uitgebreide informatie over de huidige toegankelijkheid, zoals rondleidingen of accommodatiediensten. De beschikbare gegevens zijn voornamelijk afkomstig uit de Merimée database en het Monumentum, zonder verwijzing naar lokale archieven of diepgaande studies.
De Pigeonier de la Commanderie Gaillard, een beschermd element van het terrein, illustreert het symbolische en praktische belang van deze constructies in de agrarische velden van de zeventiende eeuw. Deze gebouwen werden gebruikt om duiven op te voeden, een waardevolle voedselbron, en waren vaak voorbehouden aan heren of religieuze instellingen. Hun aanwezigheid getuigt van de sociale of economische status van de eigenaren van het pand.
Bij gebrek aan aanvullende gegevens over de oprichters, inzittenden of belangrijke gebeurtenissen in verband met de Commandeur Gaillard, is het moeilijk om een precieze tijdlijn te reconstrueren. Bronnen zijn beperkt tot administratieve informatie, zoals vermelding onder historische monumenten, en beknopte geografische gegevens. Dit onderstreept de noodzaak van verder onderzoek om de kennis van dit lokale erfgoed te vergroten.
De regio New Aquitaine, en vooral de voormalige provincie Poitou, heeft vele soortgelijke monumenten, vaak gekoppeld aan de geschiedenis van religieuze of militaire orden. De Commandeur Gaillard maakt deel uit van dit erfgoedlandschap, hoewel zijn specifieke geschiedenis nog verder moet worden onderzocht om zijn historische en architectonische rijkdom te onthullen.