Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Commanderie van Cellen, gelegen in het Cantal in Auvergne, werd opgericht in het 1e kwartaal van de 13e eeuw door de Tempeliers rond een reeds bestaande Romaanse kerk. Georganiseerd als een vierhoekig bolwerk met hoektorens en centrale binnenplaats, werd het een belangrijk administratief en religieus centrum voor de Orde. Na de ontbinding van de Tempeliers in 1312 werd de locatie toegewezen aan de Hospitallers van Saint-Jean-de-Jérusalem, die het een strategische commandant in de regio.

In 1360 werd de commandant in brand gestoken door de Anglo-Gascon troepen tijdens de Honderdjarige Oorlog, waarna hij vanaf 1370 werd herbouwd onder leiding van Béraud de Denen, ziekenhuiscommandant. De 14e eeuwse elementen die vandaag de dag nog zichtbaar zijn, zijn onder andere het westelijke huis, de versterkte zuidelijke poort, een traptoren en een ronde flanktoren. De site ervoer verdere vernietiging tijdens de Calvinistische en League storingen, die belangrijke reparaties tussen 1718 en 1732 (granaten, kasteel, kerk).

Verkocht als nationaal eigendom in 1793 na de Revolutie, werd de commandory gedeeltelijk geremodelleerd in de 19e eeuw, vooral in 1883 met de wijziging van het lichaam van het westen huis (verwijdering van de kluizen, uitbreiding van de openingen). De kerk, een oude tempelkapel, behoudt een gewelfde Romaanse schip in een wieg en een plat koor. Uniek in Auvergne vanwege zijn bewaard gebleven interieur (ruimtekast, slaapzaal, monumentale open haarden), werd de site geclassificeerd als Historisch Monument in 1990 voor zijn militaire en religieuze architectuur.

Het Commandery bestuurde een groot landgoed, waaronder 358 censitairen in 25 dorpen en 7 parochies in de 18e eeuw. Ze ontving tienden en huur via drie tiendenschuren (Ribbes, Giraltat, La Rivière) en had vier bijlagen (Alanche-Pradiers, Auric, Narnhac, Tempel). Deze afhankelijkheden getuigen van haar economische en spirituele rol in de middeleeuwse en moderne Haute-Auvergne.

Historische bronnen, zoals het pontificale onderzoek van 1373 of het werk van Canon Hippolyte Bouffet (1914-1916), onthullen de conflicten en allianties van de Hospitallers met de lokale heren (Vicomtes de Carlat, Armagnac). Het commandokantoor daalde na de Revolutie, maar de hybride architectuur, die Tempeliers vestingwerken, ziekenhuisreconstructies en moderne toevoegingen combineerde, maakte het een uitzonderlijke getuigenis van 8 eeuwen religieuze en militaire geschiedenis in Auvergne.

Externe links