Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het consulaathuis Saint-Flour is ontstaan in de institutionele geschiedenis van de stad. Opgericht in 1249, bezetten de consuls van Saint-Flour aanvankelijk gebouwen dicht bij de kathedraal. Tussen 1430 en 1439 verwierven en groepeerden ze verschillende huizen om een verenigd stadhuis te creëren. Een op het gebouw bewaarde inscriptie vermeldt architect POYETAL, getuige deze bouwperiode. Het gebouw, georganiseerd in drie U-vormige gebouwen rond een binnenplaats, heeft een sobere gebeeldhouwde decoratie geïnspireerd door de Renaissance, die een stilistische overgang weerspiegelt tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd.

Tijdens de Franse Revolutie werd het consulaat overgebracht naar particulieren, waardoor het zijn eerste openbare dienst verloor. Na de Eerste Wereldoorlog werd ze overgenomen door Alfred Douhet, een gepassioneerde verzamelaar. Toen hij stierf, liet hij het gebouw na aan de Spaarbank, die er in 1968 het Alfred Douhet Museum installeerde, waardoor zijn cultureel erfgoed bleef voortbestaan. Het gebouw behoudt opmerkelijke elementen zoals houtbewerking, gesneden schoorstenen (waaronder een toegeschreven aan Peuch), en een kamer van de consuls, getuigenissen van zijn prestigieuze verleden.

Het monument werd beschermd in de 20e eeuw: de gevel en het dak op de straat werden geclassificeerd in 1928, gevolgd door alle gevels en daken in 1996 (met uitzondering van de reeds geclassificeerde). In 1992 werd het huis in zijn geheel, behalve geclassificeerde delen, als historische monumenten opgenomen, waardoor de architectuur en inrichting behouden bleef. Vandaag de dag combineert deze site consulaire geschiedenis, architectonisch erfgoed en museumroeping, die bijna acht eeuwen lokale geschiedenis belichamen.

Externe links