Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Sainte-Marie de La Tourette klooster, gelegen in Éveux in de Rhône, is een belangrijke prestatie van architect Le Corbusier, gebouwd tussen 1953 en 1960. Het project, in opdracht van de Orde van Predikers (Dominicanen) ter vervanging van hun Chambéry-studiecentrum, werd geboren uit de wens van dominee Father Couturier om de gemeenschap dichter bij Lyon te brengen. De site, voorheen eigendom van de familie Claret de La Tourrette, werd in 1943 overgenomen. De Corbusier past zijn vijf punten van moderne architectuur en de Modulor toe, met de hulp van Fernand Gardien en d-Iannis Xenakis, die de golvende glaspanelen ontwerpen geïnspireerd op de Metastase samenstelling. In 1960 werd het klooster geopend in aanwezigheid van kardinaal Gerlier, aartsbisschop van Lyon.

Het klooster, ontworpen voor 80 Dominicaanse studenten, combineert collectieve ruimtes (kerk, klooster, refter, bibliotheek) en honderd individuele cellen geoptimaliseerd volgens de Modulor. Zijn omgekeerde piramidale architectuur, in ruw beton, dialoog met het heuvelachtige landschap. De kerk, donker en verlicht door georiënteerde muur spleten, domineert een kleurrijke crypte bijgenaamd "het oor," terwijl de "betonnen bloemen" voor de gang ramen vereisen een actieve contemplatie van het landschap. Gerangschikt als een Historisch Monument in 1965, dan in 1979 en 2011, de site is ook genoemd "Twentieve Centurie Erfgoed" en opgenomen als een UNESCO-werelderfgoed in 2016, naast 16 andere werken van Le Corbusier.

Na de crisis van mei 1968 stopte het klooster zijn educatieve functie, maar bleef een plaats van spirituele retraite en symposia. Tussen 2006 en 2013 gerestaureerd dankzij beschermheren als Spie Batignolles en Velux, opent het met tentoonstellingen van hedendaagse kunst (Anish Kapoor, Lee Ufan, Anselm Kiefer) in het kader van de "Encounters de La Tourette" en de Biënnale de Lyon. Altijd bezet door een kleine Dominicaanse gemeenschap, het combineert kloosterleven, cultureel toerisme en economische balans door hotelactiviteiten.

Het klooster illustreert de synthese tussen architectonische moderniteit en spiritualiteit. De Corbusier beschreef het als "een werk van liefde," waar "essentieel binnen gebeurt." Zijn ongerepte kruisplan, zijn meditatieve dakterrassen en zijn lichtspel (vooral in de crypte verlicht door "lichte kanonnen") maken het tot een symbool van de moderne heilige architectuur. De overblijfselen van Le Corbusier werden daar in 1965 waargenomen en benadrukten zijn diepe band met dit project.

Registratie bij UNESCO in 2016 kroont internationale erkenning, na mislukte aanvragen in 2009 en 2011. Het definitieve dossier, dat zich richt op 17 iconische sites waaronder Chandigarh (India), benadrukt de wereldwijde invloed van Le Corbusier. Vandaag de dag blijft La Tourette een plek, tussen erfgoed, kunst en meditatie, hoewel de toegankelijkheid voor mensen met beperkte mobiliteit beperkt is.

Externe links