Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het klooster des Calvairiennes de Saint-Cyr, gelegen aan de Rue Papu in Rennes, werd in de 17e eeuw gesticht op de plaats van een door de Normandiërs in de 10e eeuw verwoeste priorij. Deze priorij, afhankelijk van het episcopale landgoed, werd in 1032 aan de abdij van Saint-Julien de Tours overgedragen voordat hij in de zestiende eeuw werd verlaten. De Calvairianen, een religieuze orde, verwierven de site in 1633 en bouwden daar een klooster, later de Jansenistische doctrines. In 1792 werd het klooster in beslag genomen tijdens de Revolutie en veranderd in een barak, vervolgens in een gevangenis tot 1808, voordat het een opvang voor jonge meisjes werd.

In de 19e eeuw werd het etablissement overgenomen door de nonnen van de orde Onze-Lieve-Vrouw van Liefde, die een wasruimte ontwikkelde om hun activiteiten te financieren. De kapel werd verwoest tijdens een geallieerde bomaanslag in 1943, waarbij drie nonnen werden gedood. Na de oorlog werd het klooster uitgebreid en gedeeltelijk herbouwd, met name door architecten Novello en Coüasnon. De twee oorspronkelijke bouwlichamen uit de 17e eeuw werden in 1986 als historische monumenten vermeld. Vandaag de dag herbergt de site een bejaardentehuis en studentenwoning, na gekocht te zijn door het gemeentehuis van Rennes.

Het klooster illustreert de opeenvolgende transformaties van een religieus gebouw in antwoord op sociale behoeften: onderdak, onderwijs, zorg en huisvesting. De architectuur combineert 17e-eeuwse elementen (schale jassen, arcade klooster) en moderne versterkte beton toevoegingen. De site behoudt ook sporen van zijn spirituele verleden, zoals calvary en oratories in het park. De archieven en oude plannen (Caze de la Bove, kadaster van 1842) getuigen van de stedelijke evolutie in een district gekenmerkt door de samenvloeiing van Vilaine en Ille.

Externe links