Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Karmelitische klooster van La Rochefoucauld werd in 1329 gesticht toen het religieuze zich in de stad vestigde. Dit klooster bereikte zijn hoogtepunt in de 15e en 16e eeuw, waarin het werd uitgebreid met extra gebouwen, een school van filosofie en een school van theologie. De architectuur is georganiseerd rond een klooster gebouwd tussen de late 14e en vroege 15e eeuw, terwijl de kerk, gelegen in de zuidelijke vleugel, dateert uit de 14e eeuw. In de 17e eeuw werd een gewelfde heuvel toegevoegd, en de klokkentoren, van veelhoekige vorm, herbergt een spiraalvormige trap waarschijnlijk daterend uit de 15e of 16e eeuw.

De religieuze verstoringen van de godsdienstoorlogen markeerden het klooster diep: bezet door de Hugenoten tussen 1563 en 1564, werd het geplunderd en geplunderd in 1570 en 1572, waardoor de plaatsen in ruïnes tot het begin van de zeventiende eeuw. Noordvleugel, van romaanse oorsprong, kan een constructie zijn voor de aankomst van de Carmelieten, wat suggereert een hergebruik van bestaande gebouwen. De westelijke en oostelijke vleugels onderging grote veranderingen tussen 1883 en 1886 toen het klooster werd omgezet in een college.

In de 19e en 20e eeuw werd de site aangepast aan schoolgebruik, met belangrijke wijzigingen: verdeling van de ruimtes, verdeling van de kerk in twee niveaus, en hervorming van gevels. Ondanks deze transformaties blijven enkele middeleeuwse elementen over, zoals het klooster dat in 1909 als historisch monument werd geclassificeerd. De rest van het klooster, inclusief de kerk en de kloostergebouwen, werd in 2001 geregistreerd. Vandaag de dag eigendom van de gemeente, de site behoudt sporen van haar religieuze en educatieve verleden.

Externe links