Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het klooster van de Cordeliers van Châlons-en-Champagne werd in 1222 opgericht op initiatief van bisschop Guillaume du Perche, op het terrein van de voormalige Place des Filles-Dieu en de kapel van Sainte-Barbe. De nonnen werden verplaatst naar het Heilige Geestenziekenhuis, terwijl het klooster ook een kapel van de Heilige Sepulchre en een klooster omvatte. Deze plaats, oorspronkelijk gelegen buiten de muren van de stad onder de naam van de oude Cordelles, werd tussen 1245 en 1258 overgebracht naar zijn definitieve locatie, met name dankzij de donaties van een rijke burgerij, Michel le Papelard, die de bouw van de kapel, slaapzalen, lock-ups en keuken financierde.

In de 16e eeuw beleefde het klooster een periode van onrust: in 1518 werd de insubordinatie van religieuzen zo ernstig dat de lokale autoriteiten, gesteund door de paus, met geweld moesten ingrijpen om de orde te herstellen. In 1612 werd bevestigd dat de gebouwen van de stad waren. Tijdens de Franse Revolutie werd het klooster als nationaal eigendom in beslag genomen en verkocht. Van 1789 diende een deel van het pand als kazerne, en van 1825 tot 1827, de site tijdelijk gehuisvest het grote seminarie. Door hun ouderdom werden de gebouwen na 1829 geleidelijk vernietigd.

Vandaag de dag alleen het monumentale portaal, gebouwd in 1674 in steen van Savonnières, die markeerde de ingang van de kerk blijft. Het werd gebouwd van krijt en steen, met een houten plafond en een klokkentoren bedekt met lood en leisteen. Het klooster, overdekt en uitgerust met een centrale tuin, verbond de kerk met de kloostergebouwen. De deur, geclassificeerd als een Historisch Monument op bevel van 12 april 1934, blijft de laatste getuigenis van deze Champagne religieuze erfgoed.

Externe links