Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Unterlinden klooster, opgericht in de 13e eeuw in Colmar, is een symbool monument van de Elzas Gotische architectuur. In 1232 werd hij bezet door Dominicaanse kanonnen en zag zijn kerk gebouwd tussen 1262 en 1269, het combineren van een carpented schip en een gewelfd koor. Dit klooster, opgericht door Agnes de Mittelnheim en Agnes de Hergheim, had een blijvende invloed op de architectuur van de bedelaars van de bovenste Rijn. Het klooster, opgericht in de tweede helft van de 13e eeuw, completeert een middeleeuws ensemble gekenmerkt door latere wijzigingen.

Het klooster werd gesloten in 1790 tijdens de Revolutie en werd omgetoverd tot een militaire kazerne voordat het een regiment lansmannen verwelkomde. In de 19e eeuw, na een periode van verlating, werd het een museum in 1849, met grote werken zoals het altaarstuk van Matthias Grünewald (16de eeuw) en een standbeeld van Martin Schongauer gesneden door Bartholdi in 1860. Een historisch monument in 1852, het illustreert de transformatie van een religieuze plek in een culturele ruimte, met behoud van het middeleeuwse erfgoed.

De kerk, kenmerkend voor de Elzasgotiek met zijn veelhoekige apsis, en het klooster weerspiegelen het geestelijke en artistieke belang van de site. Na tot het midden van de 19e eeuw als kazerne te hebben gediend, is het klooster nu het Unterlinden Museum, dat zijn architecturale erfgoed en collecties belicht, waaronder stukken die gerelateerd zijn aan de lokale geschiedenis zoals het standbeeld van Schongauer, colmarian director. Zijn vroege rangschikking (1852) onderstreept zijn historische en symbolische waarde voor de regio Grand Est.

Toekomst

Het herbergt nu het altaarstuk van Issenheim, Matthias Grünewald, meesterwerk van de collecties van het Unterlinden Museum, evenals het standbeeld van de colmariaanse schilder en graveur Martin Schongauer gemaakt door Bartholdi in 1860.

Externe links