Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het klooster van Vesoul, dat in het begin van de zeventiende eeuw werd gesticht, maakt deel uit van de uitbreiding van de orde van Sainte-Ursule in Franche-Comté. De nonnen, aanvankelijk onder leiding van Anne de Xainctongge, verhuisden in 1615 voor het eerst naar een gehuurd huis voordat ze begonnen met de bouw van een kapel uit 1632. Het huidige klooster, gebouwd tussen 1680 en 1683 door Savoyard metselaars Nicolas Amoudru en Nicolas Choutants, organiseert rond een binnenplaats, met een Renaissance veranda met uitzicht op de Ursulanes straat. De UrSUlines bouwden geleidelijk aan de site, die zelfs de muur van de stad in 1695 verplaatste om een tuin te creëren en vervolgens een stal en een schoolgebouw toe te voegen in 1716.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt: het klooster werd gesloten, verkocht als een nationaal goed, en omgezet in een departementale archieven, vervolgens in een gevangenis van 1808 tot 1835. In de 19e eeuw bevond zich een normale school en een gemeentelijk theater in de oude kerk, terwijl archieven de plaats rond 1850 verlieten. Ondanks de vernietiging van een aantal interieur ontwikkelingen, de gevels en volumes behouden hun 18e-eeuwse verschijning. In 1981 werd het gemeentelijk museum voor archeologie en beeldende kunst (nu het Jean-Léon-Gérôme Museum) overgebracht naar het museum en een deel van de gebouwen werd in 1992 geclassificeerd als historisch monument.

De architectuur van het klooster, nuchter en functioneel, weerspiegelt zijn dubbele religieuze en educatieve roeping. De binnenplaats, het hart van het gebouw, dient nu als decor voor zomerconcerten. De ingang veranda, versierd met Renaissance niches, en de trap van het voorhof getuigen van de know-how van de Savoyard ambachtslieden. Hoewel de kerk en sommige delen zijn veranderd, blijft het geheel een opmerkelijk voorbeeld van het franc-comtois Conventual Heritage, waarbij religieuze, academische en culturele geschiedenis worden vermengd.

Externe links