Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Overdekte steeg bekend als de Grote Steen bedekt à Saumur en Maine-et-Loire

Maine-et-Loire

Overdekte steeg bekend als de Grote Steen bedekt


    49400 Saumur
Overdekte steeg bekend als de Grote Steen bedekt
Allée couverte dite la Grande Pierre couverte
Allée couverte dite la Grande Pierre couverte
Allée couverte dite la Grande Pierre couverte
Allée couverte dite la Grande Pierre couverte
Allée couverte dite la Grande Pierre couverte
Allée couverte dite la Grande Pierre couverte
Allée couverte dite la Grande Pierre couverte
Allée couverte dite la Grande Pierre couverte
Allée couverte dite la Grande Pierre couverte
Crédit photo : Manfred Heyde - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1700
1800
1900
2000
Néolithique
Bouw van dolmen
1775
Zoeken door Dolomieu
1812
Eerste beschrijving door J.F. Bodin
1839
Vermelding door Ampère
1847
Laatste resten van de tumor
1889
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Overdekte steeg bekend als de Grote Steen bedekt (Box AE 107): classificatie op lijst van 1889

Kerncijfers

Déodat Gratet de Dolomieu - Naturalist en ontdekkingsreiziger Zoek de dolmen in 1775
J.F. Bodin - Lokale historicus Auteur van de eerste beschrijving in 1812
Ampère - Scholar geciteerd in 1839 Roep een skelet bij de dolmen
Michel Gruet - Archeoloog en auteur Classificeert de dolmen als *angevin à portique*

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen de Bagneux, ook wel La Grande Pierre Couverte of La Roche-aux-Fées genoemd, is een megalithisch gebouw gelegen in het gehucht Bagneux, op de stad Saumur (Maine-et-Loire). Met een lengte van 17,30 m en een maximale breedte van 5,40 m, is het een van de grootste dolmens van Frankrijk, kenmerkend voor de Neolithische periode. De funeraire kamer, bedekt met vier platen, met inbegrip van een split, opent naar het zuidoosten en wordt voorafgegaan door een gedeeltelijke voorkamer, waardoor het een zeldzaam voorbeeld van angeline dolmen naar portico. De materialen, lokale Senonian zandstenen, zijn afkomstig van afzettingen gelegen 200-400 m van de site.

De gedocumenteerde geschiedenis van de dolmen begint in 1775, wanneer de naturalist Deodat Gratet van Dolomieu (vermeld onder de naam Dolomieu in de bronnen) de site doorzoekt zonder voorwerpen te ontdekken. In 1812 stelde J.F. Bodin een eerste beschrijving hiervan voor in zijn Historisch Onderzoek naar Saumur, gevolgd door een vermelding van Ampère die een skelet en een stenen mes in de buurt oproept. De Dolmen was een historisch monument in 1889 en werd omringd door de resten van een tumulus, nog zichtbaar in 1847. Vandaag is zijn privé-eigendom, zijn bezoek wordt gebracht.

Lokale folklore schrijft zijn constructie toe aan mythische entiteiten zoals feeën, druïden of goths, reflecteert vragen uit het verleden over de oorsprong van deze megalieten. De platen, die vanaf de nabijgelegen hoogten van Bournan en Terrefort worden vervoerd, getuigen van een opmerkelijke technische beheersing voor die tijd. De site illustreert ook de evolutie van neolithische begrafenispraktijken, met een collectieve kamer die kenmerkend is voor deze periode.

Archivistische bronnen, zoals 19e eeuwse gravures, onthullen latere veranderingen: de smallere entreeplaat rechts is niet origineel. Michel Gruet, in Mégalithes en Anjou (2005), bevestigt zijn status als de grootste angelevin dolmen met portico en benadrukt het belang ervan in het regionale megalithische erfgoed. De opeenvolgende opgravingen en beschrijvingen gedocumenteerd zijn toestand, hoewel zijn begrafenis inhoud verdwenen voordat de eerste wetenschappelijke verkenningen.

Externe links