Bouw van een zuidarm van transept 1582 (≈ 1582)
Oud deel van de naburige kerk
fin XVIe siècle (hypothèse)
Mogelijke kruisdatum
Mogelijke kruisdatum fin XVIe siècle (hypothèse) (≈ 1695)
Enkele onbevestigde bronnen
1780
Reconstructie van het koor en de noordarm
Reconstructie van het koor en de noordarm 1780 (≈ 1780)
Werkzaamheden aan de geassocieerde kerk
27 mars 1926
Registratie als historisch monument
Registratie als historisch monument 27 mars 1926 (≈ 1926)
Officiële bescherming van het kruis
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kruis: inschrijving bij beschikking van 27 maart 1926
Kerncijfers
Julien Leclerc - Commandant Zuidarm (1582)
Afgemaakt deel van de kerk
Renée Thomas - Echtgenote van Julien Leclerc
Vermeld in de vermelding van 1582
Oorsprong en geschiedenis
Het kruis van Hemonstor is een religieus monument in de gelijknamige gemeente Côtes-d'Armor in Bretagne. Dateren uit de 18e eeuw, het is gesneden door een groep die de Crucifixion met drie karakters aan de ene kant, en de Maagd met Kind aan de andere. Het bestaat uit een cornice basis, een geklauwde monolithische basis, een afgeschuinde schist vat en een gehistoriseerd kruis. De oorspronkelijke locatie is aan de oostmuur van de parochiebehuizingen, vlakbij de kerk.
Het kruis werd in opdracht van 27 maart 1926 als historische monumenten vermeld, waardoor de waarde van het erfgoed werd erkend. Hoewel de exacte datering kan dateren uit het einde van de 16e eeuw volgens bepaalde bronnen, zijn zijn stijl en iconografie deel van de traditie van de Bretonse kruisen van de 17e en 18e eeuw. Het is nu eigendom van de gemeente Hemonster en blijft een getuigenis van lokale religieuze kunst.
De nabijgelegen kerk, waarmee het kruis wordt geassocieerd, presenteert een Latijns kruisplan en onderging verschillende fasen van de bouw, met name in 1582 voor de zuidarm van de transept, dan in 1780 voor het koor en de noordarm. Aan de andere kant belichaamt het kruis de centrale rol van de christelijke toewijding in het leven van de Bretonse gemeenschap, waar parochiekerken dienden als plaatsen van samenkomst en gebed. Zijn inscriptie als historisch monument in 1926 onderstreept het belang ervan in het architectonische en spirituele erfgoed van de regio.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen